ข่าวด้วย“เป็นคนของตระกูลซู มีอะไรไม่รู้บ้าง” เล่ยจื่อยิ้ม “แม้กระทั่งเรื่องที่พี่จัดการกับนายท่านซู พวกเราก็ยังรู้เลย”“…..” ฉินเฉาเงียบไปครึ่งค่อนวัน ท้ายที่สุดก็พูดว่า “ดูเหมือนว่าแม้จะเป็นบอดี้การ์ด แต่ปากก็ไม่ได้หนักตามอาชีพเลยสินะ”“ไม่ใช่ คุณเจียงเป็นคนพูด” เล่ยจื่อลูบโบผีเสื้อ “คุณเจียงกับพี่ซานเป็นเพื่อนกัน ยามพวกเขาคุยกัน ผมเลยได้ยินมา”“เจ้าปากมากนั่น” ฉินเฉาพูดถึงเจียงตงผู้ปากมากนั่น “วันหลัง ฉันจะจัดการฉีกปากเขา!”“ท่านย่ามันเถอะ!”ในตอนนี้เอง ชูซานก็ได้เปิดประตูเข้ามา นั่งลง แล้วพูดด้วยท่าทางหดหู่ว่า“บิดาเดินวนอยู่ 7 – 8 รอบ ไม่มีใครถามบิดาสักคำว่าบาดเจ็บมั้ย!”ชูซานอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน˺าตา“มีคำพูดที่ว่า ชิวเทียนยังไม่มาถึง!” ฉินเฉาอดไม่ได้ต้องยิ้มออกมา“แล้วจะร้อนได้ยังไง!”“พี่ฉิน พี่อิ่มแล้ว พี่ไม่รู้หรอกว่าผู้ชายที่หิวโหยเป็นยังไง!” ชูซานอดไม่ได้กล่าวออกมา “ตอนกลับบ้าน ขอแค่มีสักคนที่นอนเป็นเพื่อนเท่านั้นก็พอแล้ว!”“นายต้องการหาคนอุ่นเตียง!”ฉินเฉาล้อ“ใช่!”“นายก็ซื้อตุ๊กตายางสิ! สามารถเลือกแบบได้ด้วยนะ!”ฉินเฉายิ้ม“พี่ พี่ฉิน คุณ…”ชูซานพูดไม่ออก เขาไม่คิดว่าฉินเฉาจะพูดได้ตลกร้ายอย่างนี้!ทันใดนั้น ภาพวาดที่โชติช่วงของฉินเฉาในใจเขาก็พลันถูกทำลายเป็นชิ้น ๆ“พี่ซาน…” เล่ยจื่อที่อยู่ข้างๆ พลันพูดเสริมขึ้นมาด้วยน˺าเสียงอ่อย ๆ“อะไร?”“ถ้าพี่ต้องการจริงๆ ผมส่งให้ได้นะ ผมมีอยู่หนึ่ง…
