เป็นของนำเข้าแต่หลังจากนี้คิดว่าคงไม่ได้ใช้แล้ว ผมส่งให้พี่เอง!”“ไสหัวไป! แม่งเอ๊ย ใครแม่งจะไปใช้ตุ๊กตายางมือสอง! บิดากลัวติดโรคจากนาย!”“พี่ซาน! ทำไมพี่พูดอย่างนี้! ผม เล่ยจื่อออกจะสุขภาพดี โรคภัยไข้เจ็บไม่มี! พี่ลองดู ลองดูแล้วจะรู้!”“ไสหัวไปเลย!” ซูซานอยากจะทุบรถทิ้ง “จะป่วยไม่ป่วยบิดาก็ไม่ต้องการ! ถ้ายังร้องออกมาอีก บิดาจะจัดการตูดนาย!”“พี่ซาน… เราออกไปดื่มด้วยกันหลายครั้ง มีหลายครั้งที่ผมเมาไม่รู้เรื่อง… พี่ พี่คงไม่ได้ทำอะไรผมใช่มั้ย…”เล่ยจื่อมีท่าทางหวาดกลัว“ฉันจะไปทำอะไรแก! บิดาไม่ใช่ฮอโมสักหน่อย! บิดาต้องการผู้หญิง เข้าใจมั้ย อ๊า!”ชูซานที่อยู่ในรถ ร้องโหยหวนออกมาเหมือนกับเสียงหมาหอนฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่า ฤดูใบไม้ผลิใกล้จะมาเยือน“เอาล่ะ หยุดหยอกกันได้แล้ว”ฉินเฉาทำลายหัวข้อสุ่มเสี่ยงพวกนั้น “พวกนายคงเห็นแล้ว นี่แค่เริ่มต้น ยังมีเรื่องใหญ่กว่านี้อีก เราไม่อาจวางใจได้ พวกนายต้องระวังให้มากขึ้น”เขามองเข้าไปในสายตาของเล่ยจื่อและชูซาน และพูดเสริมขึ้นว่า“บางที อาจจะมีศัตรูที่น่ากลัวกว่านี้บุกเข้ามา ถ้ากลัวก็มาบอกฉันฉันจะให้พวกนายถอนตัว”“นี่ พี่ฉิน พี่พูดอะไร!”เล่ยจื่อพูดอย่างไม่พอใจ “ผม เล่ยจื่อ กลัวตั้งแต่เมื่อไหร่!ยิ่งกว่านั้น พวกเรายังเยอะกว่า ถ้ากล้าเข้ามา ผมจะให้พวกมันมาได้แต่กลับไม่ได้!”“ ใช่แล้ว พี่ฉิน ผมยังต้องรอให้ตัวเองบาดเจ็บด้วย!”ชูซานอิจฉาอย่างมาก เมื่อเห็นบาดแผล
