ตามตัวเหล่าพี่น้อง“เอาล่ะ ฟังจากคำพูดพวกนาย ฉันก็พอใจแล้ว” ฉินเฉาพยักหน้า“แต่ฉันต้องขอบอกไว้ก่อน ถ้าเจอกับอันตรายที่พวกนายต้านไม่อยู่ล่ะก็อย่าได้ดื้อด้าน ให้รีบหลบซะ เข้าใจมั้ย?”“จะทำแบบนั้นได้ยังไง!” เล่ยจื่อส่ายหัว “เรามีชื่อเสียงของบริษัทโล่สีฟ้าค˺าคออยู่! ยิ่งกว่านั้น ถ้าต้องสูญเสียสมบัติระดับประเทศไป นี่นับเป็นอาชญากรรมครั้งใหญ่เลยนะ”“ชื่อเสียงบริษัทน่ะช่างมัน” ฉินเฉาบอกพวกเขา “ยิ่งกว่านั้นสมบัติระดับประเทศเป็นของตาย พวกนายเป็นสิ่งมีชีวิต ฉันไม่ได้ไม่รักชาติ แต่ฉันไม่จะตายเพื่อมัน ฉันอยากให้พวกนายมีชีวิตอยู่ ถ้าต้านไม่อยู่ ยังมีฉัน ฉะนั้นเมื่อถึงเวลา ให้หาที่ซ่อน เท่านี้ก็เท่ากับไม่เป็นการถ่วงฉันแล้ว”“พี่ฉินกำลังดูถูกพวกเรา!”เล่ยจื่อไม่พอใจชูซานผลักเขา“เจ้าหนูนี่ พี่ฉินพูดอะไร นายก็ฟังไป! ยังจะพูดมากอีก!”“ผม ผมก็แค่…”ภายใต้การกดขี่ของทั้งสอง เล่ยจื่อทำได้เพียงยอมจำนนพวกเขาหลายคนนั่งคุยกันในรถ เล่ยจื่อพลันพูดออกมา“โอ้ บ่ายแล้ว!”“ใช่ ไปหาอะไรกินกัน” ชูซานพูดขึ้น “บริษัทเตรียมขนมปัง ไส้กรอก แฮมเบิร์ก ฉันจะไปเอามาแจกทุกคน”“ใครจะไปอยากกิน!”เล่ยจื่อเบ้ปาก“ปกติออกมาทำงาน ไม่ใช่ว่ากินแบบนี้เหรอ” ชูซานมีสีหน้าประหลาดใจ“นั่นปกติ! แต่ตอนนี้ผมไม่อยากกิน!”เล่ยจื่อตบหน้าอกพร้อมกับหัวเราะร่า “อีกเดี๋ยว เสี่ยวจิงของบ้านผมก็จะเอาอาหารมาส่งแล้ว!”“เสี่ยวจิงของบ้านนาย?” ชูซานและฉินเฉา ทั้งสองคนต่