อเรียกฉันว่าพี่ชายได้นะ ฉันจะสอนเธอเอง ว่าไง” ฉินเฉาเห็นท่าทางหมดกำลังใจของเฟิงเสี่ยวรั่ว ก็อดไม่ได้ที่จะหยอกล้อเธอ“อย่างนายน่ะเหรอ ให้ฉันเรียกว่านายเป็นลูกก็มากสุดแล้ว!”“ดี ลูกก็ลูก!” ฉินเฉาหน้าหนาอยู่แล้ว เขายิ้มแล้วพูดว่า “แม่ ผมหิวนม!”“นาย นายอยากตายนักใช่มั้ย!”เฟิงเสี่ยวรั่วอยากจะเตะฉินเฉาสักเปรี้ยง แต่ไม่มีพลังพอ เธอทำได้เพียงส่งสายตากินเลือดกินเนื้อให้ฉินเฉาเท่านั้น“ผู้ชายที่ชอบแทงข้างหลังอย่างนาย สักวันฉันจะทำให้นายเห็นดีกัน!”“แทงข้างหลัง?” ฉินเฉากะพริบตาใส่เฟิงเสี่ยวรั่ว “ไม่คิดเลยว่าเธอจะมีรสนิยมแบบนี้…”“รสนิยมบ้าอะไร…” เฟิงเสี่ยวรั่วคิดสักพัก พลันหน้าแดงสดใสตวาดออกมาว่า “ปากสุนัขไม่มีงาช้างงอกออกมาจริง ๆ ! นายรอก่อนเถอะ ฉันจะบอกให้พี่เย่ของฉันมาสั่งสอนนาย!”
