เข้าไปอีก กลับกัน พวกเขาและเธอต่างหวาดกลัวพร้อมกับวิ่งหนีออกประตูไปแต่ซูจีกำลังเอามือกุมหน้าอก มองลงไปช้า ๆสร้อยประคำบนข้อมือของเธอแตกเป็นชิ้น ๆ ตกลงกับพื้น นี่คืออาวุธผู้ฝึกตนที่สามารถต้านทานการโจมตีได้หนึ่งครั้ง ในตอนนี้มันถูกทำลายไปแล้วสายตาของซูจีจ้องมองฉินเฉา ที่กำลังวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามาไม่หยุดฉินเฉายืนเซ่อขณะที่ซูจีถูกมีดแทง โลกของเขาทั้งหมดเริ่มพังทลายเมื่อเผชิญหน้ากับมัน เขาก็คิดว่ามือและเท้าไม่ฟังคำสั่ง ขยับก็ไม่ขยับ ร่างทั้งร่างเหมือนกับซากศพที่มีชีวิตก็ไม่ปานเป็นแบบนี้ได้ยังไง… ทำไมถึงเป็นแบบนี้…ฉันเสียซูจีไปไม่ได้ ฉันไม่สามารถเสียเธอไปได้…..“ซูจี!” ในที่สุดพลังของฉินเฉาก็กลับคืน เขาตะโกนออกไป“คิกคิก…” แคโรลีนที่ยืนอยู่บนเวทีหัวเราะ พร้อมกับพูดกับฉินเฉา“ฉินเฉา ฉันรู้ว่านายแข็งแกร่ง สามารถฟื้นคืนชีพผู้คนได้ แต่มีดทองคำเล่มนี้สร้างมาจากเศษลองกินุส ใครที่ถูกมันแทงเข้าไป จะถูกปลดเปลื้องลงสู่นรก ผู้หญิงคนนี้ตายแล้ว”“แกต้องตายยยย!” ร่างของฉินเฉาปล่อยควันสีดำออกมาไม่หยุดพร้อมกับคำรามลั่นเสื้อผ้าที่ใส่ถูกเพลิงหยินเผาทำลาย พร้อม ๆ กับเสื้อโค้ตสีดำกางเกง รองเท้า… อาวุธผู้ฝึกตนเสื้อผ้าที่เขาทำกลั่นสกัดไว้ ได้ลอยมาสวมบนร่างของเขาโดยอัตโนมัติผมที่เคยย้อมสี เปลี่ยนเป็นสีแดงก˹าแคทเธอรีนที่อยู่ใกล้ ๆ เขา ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ เธอไม่รู้ว่าทำไม อยู่ ๆ ซูจีถึงได้ถูกแทงได้แล้วแ
