ฟนของเธอ ทำไมตอนนี้ถึงได้ประหลาดถึงขนาดนี้“อ๊ากกก!”ฉินเฉารู้สึกเหมือนสัตว์ร้ายในร่างได้ตื่นขึ้น เขาคำรามด้วยความเกรี้ยวกราดโต๊ะเก้าอี้รอบ ๆ พากันปลิวว่อน และมีเครื่องใช้บางอันที่ถูกพลังจิตของเขาควบคุม กระแทกใส่ใบหน้าด้านขวาของแคโรลีน“การโจมตีนี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก” แคโรลีนยิ้ม “ฉันไม่ใช่แวมไพร์ธรรมดาทั่วไป”หลังจากพูดจบ มือซ้ายของเธอก็ยื่นออกมา พร้อมกับคลื่นอัดอากาศสีดำที่ถูกปล่อยออกมาทำลายข้าวของพวกนั้น“จำเสียงข้าได้มั้ย เจ้านอกรีต”ขณะที่พูดเสียงของแคโรลีน พริบตาก็กลายเป็นเก่าแก่เสียงของชายแก่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของหญิงสาวโลลิ ดูแล้วช่างแปลกประหลาดนักแต่ฉินเฉาร่างกายสั่นสะท้านเสียงนี้เป็นเสียงเดียวกันกับวันนั้นที่วิหารแห่งความมืด…. หัวหน้าผู้ตัดสิน!“แกคือ… หัวหน้าผู้ตัดสินของวิหารแห่งความมืด! โมซิส!”“พูดให้ถูกคือ ฉันคือแคโรลีน แดรกคูล่า” แคโรลีนยิ้ม “ฉันคือหัวหน้าตระกูลแดรกคูล่า ผู้เป็นระดับควีนเพียงผู้เดียวในเหล่าแวมไพร์”ไคล์ที่ซ่อนอยู่ที่มุมตัวสั่น มองไปที่แคโรลีนและฉินเฉา สองคนนี้พวกมันเป็นสัตว์ประหลาดกันหรือยังไง?ควีนแวมไพร์อะไรกัน… แวมไพร์ สิ่งมีชีวิตโบราณ ตระกูลที่น่ากลัวอย่างนี้ พวกเขามีชีวิตอยู่จริง ๆ?“ควีนแล้วยังไง ต่อให้เป็นควีนก็ต้องตาย!”มือซ้ายของฉินเฉาได้เตรียมฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับไว้พร้อมแล้วเขาทำการฟาดไปที่แคโรลีนในทันใด แคโรลีนยื่นมือขวาที่ขาวและเรียบเนียนออกมา
