ฟาดฝ่ามือปีศาจเก้าเร้นลับของฉินเฉากลับคืน ฝ่ามือของเขาพลันแตกสลายไป“เป็นแค่แมลงสาบตัวเล็ก ๆ แต่กลับมีพลังที่ร้ายกาจซะได้” แคโรลีนสะบัดควันบนมือตัวเอง “สำหรับควีนแวมไพร์อย่างฉันแล้ว ช่างอ่อนแอเสียจริง หืม?”แคโรลีนพบว่าซูจีที่อยู่ข้างตัวเธอ พริบตาก็ไปปรากฏอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา“ซูจี ซูจี? เธอเป็นยังไงบ้าง อดทนไหวมั้ย?”ฉินเฉาพยายามช่วยซูจีรักษาบาดแผลบริเวณชายโครง แต่เขากลับพบว่าบาดแผลไม่สามารถรักษาได้ พลังของลองกินุส แม้เพียงเศษเสี้ยวก็ไม่อาจประมาทได้จริง ๆ“ฉิน ฉินเฉา…” ซูจียื่นมือที่เปื้อนเลือดขึ้นมา ลูบหน้าฉินเฉาอย่างบางเบา “ฉัน ครั้งนี้ฉัน… คงไม่รอดแล้วจริง ๆ …”“ซูจี อย่าพูดอย่างนั้น…” น˺าตาของฉินเฉาไหลอาบหน้า เขารู้สึกได้ว่าคนในอ้อมแขน ถูกแทงอย่างสาหัสมากนัก“ฉินเฉา…” ถึงยังไงก็เป็นผู้ฝึกตน แม้ว่าพลังจะค่อย ๆ หายไปแต่ซูจีก็มองมาที่ฉินเฉา ขณะที่ปากยังพูดว่า “มีคำพูด ที่ฉันอยากจะถามนาย….”“ฉันไม่อยากฟังตอนนี้ หลังจากนี้ เธอค่อยถามฉันทีหลัง!”“ไม่… ฉันต้องถามนายตอนนี้…” ซูจีไอออกมา เลือดพ่นออกจากปาก “ฉัน ฉันกับพี่ ใครสวยกว่ากัน…..”“เธอ ต้องเป็นเธอแน่นอนอยู่แล้ว!”“ฮิ ฮิ… นายหลอกฉัน…” ซูจีที่เลือดอาบปากยิ้มออกมา “แต่ฉันก็มีความสุข… ที่จริงแล้ว ผู้หญิงก็ถูกหลอกง่ายอย่างนี้แหละ… แย่จริง ๆเลยนะนายเนี่ย… กำลังจะตายอยู่แล้ว ยังไม่วายมาหลอกกันอีก…”หัวใจของฉินเฉาหลั่งเลือด“ซูจี อย่าพูดเหลวไหล! เ
