กลัว“ฮึ่ม ถึงบิดาจะแข็งแกร่ง แต่ก็ไม่ได้จะข่มขืนเธอหรอกนะ!” ฉินเฉาพ่นลมออกจมูก พร้อมกับพูดอย่างไม่พอใจหมาปีศาจตัวนั้นวิ่งตามฉินเฉามาอย่างรวดเร็ว ภายใต้คำสั่งของฉินเฉา มันเข้าไปดมกลิ่นบนเตียงของซูจี“โฮ่ง โฮ่ง!”มันเห่าออกมาสองครั้ง“หืม? หาเจอแล้ว?” ฉินเฉาคิดว่าซูจีซ่อนอยู่ใกล้ ๆแต่ใครจะรู้ หมาปีศาจกลับปีนขึ้นไปบนเตียง พร้อมกับขึ้นไปทับร่างของแคทเธอรีน“ไอ้หมาบ้ากามเอ๊ย!” ฉินเฉาเตะหมาปีศาจออกจากหน้าต่าง “ไปถึงไหน ฉันไม่ได้ให้แกมาฟันผู้หญิงคนนี้ ไปหาเอาใหม่!”หมาปีศาจที่ตกลงมาจากความสูงห้าเมตร ลุกขึ้น แล้ววิ่งออกไป“หูววววว ไม่น่าเชื่อ!”ชาวต่างชาติสองคนยังคงยืนอยู่ข้างนอก “แม้แต่หมาจีนก็ยังมีวิชาตัวเบา? นี่ช่างไม่ยุติธรรมจริง ๆ!”ฉินเฉากระโดดตามลงมา เขาไม่ได้มีเวลาว่างจะตอบสนองต่อคำกล่าวโทษพระเจ้าของชายทั้งสอง แต่ไล่ตามหมาปีศาจไปหมาปีศาจเป็นเลิศด้านการดมกลิ่น ตัวฉินเฉาเคยรวมร่างกับมันมาแล้วหลายครั้ง ความสามารถของมันเขารู้จักดี มันวิ่งโดยไม่ลังเล เขาก็วิ่งตามไม่หยุดระหว่างไอ้หมาหื่นวิ่งเต็มสปีดด้วยความตกใจ ฉินเฉาเอาจักรยานของเขาออกมา พร้อมกับปั่นไล่หลังหมาหื่นไปตลอดทาง ทุกคนต่างพากันมองจักรยานที่เขากำลังปั่นเป็นตาเดียวฉินเฉาคิด ไม่เคยเห็นคนขี่จักรยานพาหมามาเดินเล่นหรือไงไม่นานนักหมาปีศาจก็พาฉินเฉาวิ่งออกมาจากโรงเรียน เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวา ไม่นานนักก็มาถึงซอยแห่งหนึ่งหรือว่าซูจีจะหนีมาที่นี่?ฉ
