เฉาที่สูบบุหรี่จนหมด ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้น พร้อมกับใช้เท้าบี้มันจากนั้นก็เดินไปข้างๆ ซานน่าที่กำลังนั่งยองๆ อยู่กับพื้น พร้อมกับยื่นมือออกไป“เรียบร้อยแล้ว เราไปห้องถัดไปกัน”“นาย นายเป็นมนุษย์จริงๆ ใช่มั้ย?” ซานน่าเหมือนกับกำลังกลัวมองไปที่ฉินเฉาที่กำลังส่งมือที่มีถุงมือสีขาวสวมอยู่มา ดวงตาสีฟ้าของเธอรู้สึกสับสน “ฉัน ทำไมฉันถึงรู้สึกว่านายน่ากลัวกว่ามารร้ายอีก”“พูดอย่างนั้นได้ยังไง” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “ฉันออกจะเป็นคนดีเป็นสุภาพบุรุษที่สาวงามถวิลหา!”“ขอพระเจ้าเป็นพยาน!” ในที่สุดซานน่าก็จับมือฉินเฉา พร้อมกับถูกเขาดึงขึ้น “ถ้านายเป็นคนดี สเกลตั้นคงเป็นองค์กรการกุศลแล้ว”“อืม เอาเป็นว่าฉันเป็นคนเลวแล้วกัน” ฉินเฉายักไหล่ “ว่าแต่แม่ชีต่อไปเราจะไปทางไหน?”“บอกแล้วว่าฉันไม่ใช่แม่ชี!” ซานน่าถลึงตาใส่ฉินเฉา หลังจากนั้นก็พูดว่า “เหมือนว่ามังกรตัวนั้นจะรู้ว่าทางออกอยู่ที่ไหน”“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว “โชคดีนะเนี่ยที่ไม่เผลอฆ่ามันไป”หลังจากพูดจบ เขาก็เงยหน้าขึ้น มองไปที่มังกรเขี้ยวที่หมอบอยู่ข้างกำแพง พร้อมกับตะโกนออกไป“เจ้ากิ้งก่ายักษ์ ห้องต่อไปไปทางไหน!”มังกรเขี้ยวเมื่อได้ยินเสียงของฉินเฉา ร่างกายก็สั่นจากนั้น มันก็อ้าปาก พร้อมกับพ่นไฟไปทางหนึ่งไฟชนเข้ากับกำแพงหินแผ่นหนึ่ง ทันใดนั้น กำแพงที่เขียวอี๋เพราะตะไคร่ขึ้น ก็ถูกไปเผา เผยให้เห็นประตูที่สูงกว่าสามเมตรแต่นี่ก็เป็นเพียงรูปประตู แต่ประตูและกำแพงกับ
