ติดกันเป็นเนื้อเดียว ไม่อาจเปิดออกได้“ดูเหมือนต้องใช้เวทย์” ซานน่ามองไปที่ประตูแล้วพูด “ต้องใช้มนต์ดำที่ชื่อว่า เงากัดกร่อน ด้วยเวทย์นี้ จะทำให้เราสามารถผ่านที่นี่ไปได้”“ดูท่าฉันคงต้องใช้ความรุนแรงอีกแล้ว”ฉินเฉากำหมัด “ไอ้เวทย์นั่นฉันไม่มีหรอก เธอมีมั้ย?”“นั่นมันมนต์ดำนะ!” ซานน่าตะโกนออกมาเสียงใส “นายทำให้ฉันเสื่อมเสียอีกแล้ว! นอกรีต!”“เอาล่ะ ฉันก็แค่ถาม” ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็เดินไปตรงหน้าประตู ลูบกำแพงที่เย็นปานน˺าแข็ง “งั้นก็มีแค่พังมันเข้าไปตรงๆ เท่านั้นแหละ”“เป็นไปไม่ได้!” ซานน่าเดินมา พร้อมกับเคาะกำแพง “ฟังจากเสียงแล้ว กำแพงนี้หนาประมาณ 7 – 8 เมตร! ไม่มีมนต์ดำ ทำลายไม่ได้หรอก!”“มนต์ดำอะไร?” ฉินเฉาเบ้ปากอย่างดูถูก “วันนี้ฉันจะให้เธอได้เห็น ว่าอะไรที่เรียกว่าพลังที่แท้จริง!”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็คลายหมัด วางมือไว้บนกำแพง เหมือนกำลังลองผลักดู“อย่ามาล้อเล่น!” ซานน่าที่อยู่ด้านข้างพูด “แม้แต่มังกรเขี้ยวเม็กซิกันยังทำอะไรกำแพงนี้ไม่ได้! แล้วนายคิดว่านายเป็นใคร ยักษ์ไททันเหรอ?”“ยักษ์ไททัน?” ฉินเฉายิ้ม จากนั้นก็ถอยออกมาสองก้าว ดึงหมัดลงมาที่เอว “ฉันไม่ใช่หรอก เพราะว่าฉันคือ ผู้ฝึกตนแห่งตะวันออก!”
