พลางซุกหน้าเข้ากับอกของเขาเมื่อเผชิญหน้ากับแรงดูดมหาศาลนี้ เธอไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่นมุมปากของฉินเฉาหยักขึ้นเป็นรอยยิ้ม มองลงไปที่อัศวินสาวในอ้อมแขน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หลังจากที่เหล่าโครงกระดูกถูกดูดไปจนหมด ฉินเฉาก็โบกมือสลายประตูหลัวซาเก้าเร้นลับไป“นั่นประตูอะไร….” ซานน่ากลัว ไม่กล้าปล่อยฉินเฉา แต่ถามด้วยน˺าเสียงตกใจ “มัน มันดูดกระทั่งสัตว์เลี้ยงของนาย!”“ไม่ต้องใส่ใจ” ฉินเฉาพูดอย่างไม่สนใจ “พวกมันก็แค่กลับบ้าน”หมาปีศาจเก้าเร้นลับเป็นสิ่งมีชีวิตในนรกเก้าเร้นลับ เมื่อถูกประตูหลัวซาดูดเข้าไป มันไม่ได้มีผลอะไรกับมัน“แล้วตอนนี้เราจะไปไหนต่อ?”ฉินเฉาหลังจากที่จัดการโครงกระดูกพวกนั้นแล้ว เขาก็ไม่รู้ว่าต่อไปต้องทำอะไร“ดูนั่น!”ซานน่าช้าไปนิดหน่อย แต่ก็กลับมาตั้งสติอย่างรวดเร็ว พร้อมกับชี้ลงไปข้างล่างลานฉินเฉามองลงไป เขาเห็นพื้นที่ที่เคยเต็มไปด้วยโครงกระดูกตอนนี้เผยให้เห็นประตูบานเล็กๆ บานหนึ่ง“ซ่อนเอาไว้ซะลึกเชียว”ครั้งนี้ ฉินเฉาไม่ได้ถามว่าซานน่ารู้ได้ยังไงว่ามีประตูอยู่ที่นั่น แต่ต่อให้เขาถาม ซานน่าก็ไม่สามารถอธิบายได้อยู่ดี“งั้น….. ไปกันเลย”ฉินเฉายกขาเตรียมก้าว แต่ก็พบว่าตัวเองตอนนี้มีใครบางคนห้อยต่องแต่งอยู่“นี่…. แม่ชีน้อย เธอยังไม่ปล่อยอีกเหรอ”ซานน่าเพิ่งจะรู้ว่าเธอยังกอดคนอื่นอยู่“นาย นายนั่นแหละแม่ชี!” ซานน่าหน้าง˺า พร้อมกับขึ้นสี แต่ปากก็ยังพูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจ “ฉันเป็นอัศว
