ินเทมพลาร์! ลำดับของฉันสูงกว่าแม่ชีเป็นไหนๆ!”“แต่ก็เป็นคนรับใช้ของพระเจ้าอยู่ดี”หลังจากถูกปล่อย ฉินเฉาก็บิดเอว “เธอกอดซะแน่นเลย ทำให้ฉันปวดไปหมด”“ฮึ่ม!”ในตอนนี้เอง หน้าของซานน่าได้แขวนไว้ด้วยความเย็นชา “ฉันมาเป็นเพื่อนนายเพื่อทำหน้าที่เท่านั้น ไม่ได้มาเป็นคนให้นายคอยลวนลาม! ตามมา ถ้าหลงล่ะก็ จะไม่มีใครช่วยนายแน่!”จากนั้น เธอก็ยกเท้าก้าวออกไปเป็นคนแรกฉินเฉามองตามหลังที่งดงามของเธอ แล้วยิ้มออกมาเมื่อทั้งสองคนเข้าประตูมา ก็พบกับจัตุรัสที่มีพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาล“เหม็นจัง…..”เมื่อเข้ามาใจจัตุรัสนี้ ซานน่าก็อดไม่ได้เอามือกุมจมูก“ราวกับกลิ่นของเน่า”“ที่นี่ถึงกับมีสัตว์เลี้ยงตัวใหญ่”ฉินเฉาที่มีตามองตอนกลางคืน มองเห็นสิ่งที่อยู่ฝั่งตรงข้าม“สัตว์เลี้ยงตัวใหญ่?”“เธอใช้ไฟฉายของเธอส่องดูเดี๋ยวก็รู้” ฉินเฉาพูด“มันคือแสงศักดิ์สิทธิ์!”ซานน่าถลึงตาสีฟ้าของเธอ “นี่คือดาบกางเขนแห่งแสงสว่าง ไม่ใช่ไฟฉาย!”หลังจากนั้นเธอก็ส่งดาบในมือให้ลอยออกไปภาพนี้ทำให้เธอถึงกับนิ่งไปเธอเห็นที่ที่ไกลออกมา มีสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่กำลังนอนอยู่สิ่งมีชีวิตตัวนี้มีลักษณะเหมือนกิ้งก่าขนาดใหญ่ หัวของมันมีเขาคู่คม ตัวของมันปกคลุมไว้ด้วยเกล็ดสีเขียวเข้ม สิ่งที่ทำให้มันต่างจากกิ้งก่าก็คือปีกสีดำทั้งสองข้างที่ติดอยู่บนร่างของมันเมื่อถูกลำแสงที่อ่อนแอส่องร่าง ทำให้มันรู้สึกเหมือนไม่พอใจ พ่นไฟออกจากจมูกของมันซานน่าตกใจแม้แต่อุ้งตีนของ
