ล้ว น้อยคนมากที่จะรู้ว่าเขาคือผู้ก่อตั้งวิหารแห่งความมืด”“อะ อะไรนะ?”ฉินเฉาฟังซานน่าเล่าประวัติวิหารแห่งความมืดตาไม่กะพริบ “งั้นเขาก็คือผู้ใช้ศาสตร์มืดด้วยใช่มั้ย?”“ใช่”ซานน่าพยักหน้า บนใบหน้ายังแสดงความชื่นชมออกมา แล้วพูดว่า “ที่นายเห็นวิหารที่เหมือนกับสวนแห่งอีเดนตอนนี้ ล้วนเป็นเงินที่ดร.สกูลเลอร์เก็บเล็กผสมน้อยมาแต่อดีต ช่วงที่วิหารแห่งความมืดก่อตั้งขึ้นการเงินของพวกเขาน่าเป็นห่วงอย่างมาก แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น พวกเขาก็ยังใจกว้าง ช่วยเหลือเหล่าผู้ด้อยโอกาส อยากจะให้พวกเขามีชีวิตที่ดีขึ้น ภายใต้อ้อมกอดของพระผู้เป็นเจ้า”“เธอพูดอย่างนี้ ทำเอาฉันคิดว่าเธอก็เป็นคนของวิหารแห่งความมืดคนหนึ่ง?”“เหลวไหล!” ซานน่าถลึงตาสีฟ้ากลมโตของเธอใส่เขา “ฉันเป็นอัศวินเทมพลาร์ของคริสตจักรโรมัน! ไหล่ของฉันแบกรับความรุ่งโรจน์ของพระเจ้าไว้! ฉันจะไปเป็นคนของวิหารแห่งความมืดที่โสมมนั่นได้ยังไง!”“แต่ทำไมเธอถึงคุ้นเคยกับเรื่องวิหารแห่งความมืดนี้ดีจัง?”“ฉันก็ไม่รู้….” ซานน่าเวลานี้มีสีหน้าสับสน เธอขมวดคิ้วแล้วพูดว่า“ในสมองของฉัน มีเสียงบอกเล่าเรื่องราวเหล่านี้ไม่หยุด…..”“นี่ ไม่ใช่ว่าเสียงที่เธอได้ยินเป็นเสียงของเทพมารหรอกนะ?” ฉินเฉาหยอก“นายทำให้ฉันเสื่อมเสีย!”ซานน่าพลันอารมณ์ขึ้น ปรากฏดาบกางเขนแห่งแสงในมือ พร้อมกับชี้ไปที่ฉินเฉา “เทพมารของวิหารแห่งความมืด เป็นเทพแห่งความมืด! เห็นชัดๆ เลยว่าดาบในมือฉันนี้ เป็นส
