ัญลักษณ์แห่งแสงสว่าง!”“เธอบ้าไปแล้วหรือไง!” ฉินเฉาร้อนใจ “ที่นี่มีเหล่าสาวกที่เป็นคนธรรมดาอยู่มาก! เธอจะมาใช้เวทมนตร์อย่างนี้ได้ยังไง!”ซานน่าพลันสังเกตเห็นจุดนี้ แต่ใครจะรู้ เมื่อทั้งสองคนมองไปรอบๆ กลับพบว่าเหล่าสาวกที่สวมชุดคลุมหัวอยู่นั้นกลับไม่ตกใจ แต่ยังคงนั่งนิ่งต่อไป ขณะที่ก้มหัวอธิษฐาน“แปลก…” ซานน่ารู้สึกว่าไม่ถูกต้อง“หรือพวกเขากำลังอธิษฐานอย่างตั้งใจ?”ฉินเฉาถาม“ไม่ใช่ ต้องมีอะไรแปลกๆ อย่างแน่นอน”น˺าเสียงของซานน่าเพิ่งจบลง เหล่าสาวกพลันพากันยืนขึ้นทั้งหมดทำให้ทั้งสองคนตกใจ“ยินดีต้อนรับสู่ลานแห่งความมืด ลูกของข้า!”ขณะเดียวกัน ที่สถานที่เหนือลาน พลันมีน˺าเสียงที่อ่อนโยนดังมาทั้งสองคนมองขึ้นไป เห็นบนแท่นในลานมีชายแก่ในชุดคลุมสีดำ มีสีหน้าจริงใจยืนอยู่“นายเป็นใคร?”“ลูกเอ๋ย เจ้าต้องจำชื่อพ่อไว้” ชายแก่แสยะยิ้ม พร้อมกับยื่นมือที่ผอมแห้งติดกระดูกทั้งสองข้างออกมา วางไว้บนเชิงเทียนตรงหน้า “พ่อชื่อโมซิส เป็นหนึ่งในหัวหน้าผู้ตัดสินของวิหารแห่งความมืด หรืออีกตำแหน่งคือ ผู้นำของสเกลตั้น”“เป็นแก!” ฉินเฉาพลันถลึงตามอง ร่างกายปรากฏจิตสังหารเข้มข้น “เป็นแกนี่เองที่สร้างปัญหาให้ฉันกับพี่น้องซู!”“ลูกเอ๋ย เจ้าเข้าใจผิดแล้ว” โมซิสดันแว่นตากรอบทองของเขาจากนั้นก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “สเกลตั้นของเราเป็นเพียงเครื่องมือในการสังหาร คนที่ต้องการสังหารเจ้าไม่ใช่เรา แต่เป็นผู้ว่าจ้าง”“ใครเป็นคนจ้างพวกแก?”น˺
