ถือไบเบิ้ลขณะที่อีกข้างถือกางเขนทองคำ“มาเลโรเพื่อนรัก นี่เป็นของขวัญที่พระเจ้าประทานให้เจ้า ไม่มีใครเอามันไปจากเจ้าได้”“สันตะปาปา…” หลวงพ่อมาเลโรรู้สึกตื่นเต้น รับกางเขนศักดิ์สิทธิ์และไบเบิ้ลของเขาคืน“ลูกเอ๋ย เจ้ามาที่นี่ มีเป้าหมายอะไร?”เมื่อสันตะปาปาคืนของให้กับมาเลโรแล้ว สายตาของเขาก็เบนมาที่ฉินเฉาฉินเฉาหรี่ตาเบาๆ เขารู้สึกว่าดวงตาของสันตะปาปานี้ ดูลึกล˺าและไม่อาจคาดการณ์ได้“ฉันมาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือและคำชี้แนะ แต่ไม่คิดเลยว่าคำชี้แนะจะน่ารื่นรมย์ขนาดนี้”ฉินเฉายักไหล่เขาพูดกับสันตะปาปาอย่างไม่สุภาพ“ไร้มารยาท!”ซานน่านำกลุ่มอัศวินกระโดดออกมาทันที ดาบใหญ่ของเธอหลุดออกจากฝัก “กล้าทำตัวเสียมารยาทกับองค์สันตะปาปา! หาที่ตาย!”“ซานน่า….” ไม่รอให้ฉินเฉาเอ่ยปาก สันตะปาปาก็เปิดปากพูดขึ้น“ในฐานะผู้เดินทางตามพระองค์ แม้ว่าข้าจะเป็นผู้ชี้แนะของเจ้า แต่ข้าก็เป็นแค่คนแก่ธรรมดา ไม่ได้สูงส่งดั่งเช่นพระองค์”หลังจากพูดจบ เขาก็หันหัวมองมาที่ฉินเฉา “แล้วลูกต้องการความช่วยเหลืออะไร?”“ฉันไม่อยากจะพูดตอนนี้”ฉินเฉาถูจมูก ทันใดนั้นเขาก็ได้รับสายตาที่โมโหของซานน่าสันตะปาปายิ้ม “ลูกเอ๋ย แม้ว่าคนของพ่อจะเสียมารยาทกับเจ้าแต่ไม่ใช่ว่าเจ้าได้ทำลายห้องของตาแก่คนนี้ไปครึ่งห้องแล้วหรอกเหรอ”เขาพูดจบแล้วใช้เท้าซ้ายเหยียบลงบนพื้นที่แตกระแหงเบาๆ“งั้นก็ถือว่าเราหายกัน ตกลงมั้ย?”“ลูกเอ๋ย เจ้ากำลังขอความช่วยเหลือจาก
