ปเจอพระสันตะปาปากัน”“หลวงพ่อมาเลโร” ฉินเฉาอดถามเขาไม่ได้ “ทำไมคุณถึงได้เชื่อผม?”“พ่อไม่ได้เชื่อ” หลวงพ่อยิ้มให้กับฉินเฉา “แต่ทำไมคนร้ายถึงได้อยากจะฆ่าพ่อล่ะ”ฉินเฉาอ้าปากค้าง ก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มทั้งสองคนเดินตามอัศวินสาวซานน่าเข้าไปในวิหารที่สว่างไสวไปด้วยทองและหยกในวิหารแห่งนี้ ทุกที่เต็มไปด้วยภาพวาดสีน˺ามัน บนนั้นเหมือนกับเป็นเรื่องราวของพระเยซูและเหล่าทูตสวรรค์แต่ฉินเฉาไม่ได้ให้ความสนใจกับภาพวาดสีน˺ามันเหล่านี้มากนักเขาทำเพียงเดินตามมาเลโรและซานน่าไปที่ปีกข้างในนี้มีที่นั่งอยู่หลายที่ ข้างหลังที่นั่งเหล่านั้นมีปีกอยู่ข้างหลัง“รอกันอยู่ที่นี่ก่อน”ซานน่าพูด “ฉันต้องไปขอคำแนะนำจากหัวหน้าผู้ตัดสินก่อน”จากนั้นเธอก็หมุนตัวเดินจากไปในห้องนี้ไม่มีคนคอยป้องกันเลยสักคน มีเพียงหลวงพ่อมาเลโรและฉินเฉานั่งอยู่กันสองคน“หัวหน้าผู้ตัดสิน? อะไรล่ะนั่น?” ฉินเฉาถาม“หัวหน้าผู้ตัดสินคือกลุ่มผู้ศรัทธาที่มีหน้าที่ตัดสิน” หลวงพ่อตอบ“พวกเขามีด้วยกันสามคน เป็นผู้นำของเหล่าผู้ศรัทธาทั้งหมด พวกเขามีสิทธิ์แม้กระทั่งปฏิเสธการตัดสินของพระสันตะปาปา”“อย่างนี้นี่เอง”ฉินเฉาเหมือนจะจำได้ไม่ชัดเจน วิหารแห่งความมืดก็มีหัวหน้าผู้ตัดสินอยู่สามคนด้วยเช่นกัน แต่พระสันตะปาปามืดของฝ่ายนั้นเหมือนว่าปัจจุบันจะตายไปแล้ว“ลูกเอ๋ย พ่อช่วยเจ้าได้เท่านี้ หลังจากนี้เจ้าต้องพยายามเอาเองแล้ว” หลวงพ่อมาเลโรพูด “พ่อหวังว่าลูกจะสา
