มารถทำลายวิหารแห่งความมืดได้…. ถ้าลูกมีพลังมากพอ”“ทำไมเหรอ หรือว่าหลวงพ่อก็เกลียดวิหารแห่งความมืดด้วย?”“ต่อให้เป็นพระผู้เป็นเจ้าก็ไม่อภัยให้พวกมัน” ยามนี้ หลวงพ่อพลันดูชราลง “เมื่อตอน มาเรีย เชอคีต้า ถูกตรึงอยู่บนโบสถ์ฟอร์บด้วยมนต์ดำ ความชั่วร้ายของพวกมันก็ได้ถูกสวรรค์ปฏิเสธแล้ว”“มาเรีย เชอคีต้า? ใครล่ะนั่น?” ฉินเฉาร้องออกมา“ลูกสาวของพ่อเอง” หลวงพ่อยิ้ม “ในตอนนั้น เธอเพิ่งจะมีอายุแค่6 ขวบ”“ขอโทษครับ… ผมไม่ได้ตั้งใจ…..”ฉินเฉาตกใจ หลวงพ่อก็มีเรื่องราวแบบนี้ด้วย“ไม่ต้องใส่ใจหรอก เรื่องมันผ่านมานานแล้ว ยิ่งกว่านั้น พ่อก็ไม่ได้อยู่คนเดียว” หลวงพ่อมาเลโรพูด “เพราะว่า พ่อมีเพื่อนที่อยู่ข้างเดียวกันอยู่”เพลงประสานเสียงที่ลอยเข้าหู ยิ่งฟังยิ่งรู้สึกได้ถึงความประณีตฉินเฉาคิดว่าจนถึงตอนนี้ เขาได้รับผลกระทบจากหลวงพ่อเข้าให้แล้วผ่านไปประมาณ 15 นาที ในที่สุดประตูก็เปิดออกอัศวินเทมพลาร์กลุ่มหนึ่งที่ใส่ชุดเกราะพากันเดินเข้ามา ล้อมทั้งสองคนไว้ตรงกลางฉินเฉาตกใจ ขณะที่เขาจะยืนขึ้น ปีกที่อยู่ข้างหลังเก้าอี้พลันหุบลงรัดร่างของฉินเฉา ตรึงไว้กับเก้าอี้เมื่อมองไปที่หลวงพ่อ เขาก็มีใบหน้าตกใจไม่แพ้กันไบเบิ้ลในมือเขาตกลงกับพื้นซานน่าเก็บไบเบิ้ลนั้นขึ้นมา ตบฝุ่นออก จากนั้นก็ส่งให้อัศวินที่อยู่ใกล้ๆ“ซานน่า เธอทำอะไร?”ในที่สุดหลวงพ่อก็แสดงสีหน้าโมโหออกมา“ขอโทษด้วยหลวงพ่อ นี่ไม่ใช่ความคิดของฉัน”หลังจากพูดจบ เธอก
