”ร่างของหลวงพ่อสั่น จากนั้นก็ถามอย่างระวัง“ลูกเอ๋ย ทุกคนต่างผิดพลาดกันได้ทั้งนั้น แต่บาปที่ลูกทำ พ่อคิดว่าพระเจ้าจะต้องช่วยเจ้าชำระล้างมันไปอย่างแน่นอน ว่าแต่ว่าลูกทำงานอะไร เป็นตำรวจเหรอ? ข้าราชการ? หรือว่าหมอ?”“ไม่ใช่ครับ”“แค่คนสองคนไม่เป็นไร บางทีตอนนี้พวกเขาอาจจะอยู่บนสวรรค์หรือว่าบนนรก ไม่ว่าจะอยู่ไหนก็ตาม ลูกเอ๋ย เจ้าจงภาวนาให้พวกเขาภาวนาให้ตัวเอง เพราะว่าพระเจ้ากำลังมองเจ้าอยู่”“ไม่ใช่แค่คนสองคนครับ” ฉินเฉาถอนหายใจ “แต่เป็นพันสองพัน….”ฉินเฉาเห็นขาน้อยๆ ของบาทหลวงสั่น“ลูกเอ๋ย เจ้าพูดถูกแล้ว… โบสถ์เล็กๆ แห่งนี้ไม่อาจล้างบาปให้เจ้าได้จริงๆ … ดูเหมือนว่ามีเพียงที่เดียวที่เหมาะกับเจ้า”“ที่ไหนครับ?”“คุก…..”“นี่หลวงพ่อ จะทิ้งผมอย่างนี้ได้ยังไง?” ฉินเฉาเอามือถูจมูกแล้วยิ้ม“เจ้าไม่ใช่ชาวคริสต์”“ใช่แล้ว ผมไม่ใช่คาทอลิกจริงๆ”ฉินเฉารู้ว่าตัวเขาไม่มีศาสนา“แล้วลูกมาที่นี่ทำไม?”“ผมมาขอความช่วยเหลือจากคริสตจักรโรมัน” ฉินเฉาพูด “ผมกำลังตามหาวิหารแห่งความมืด”“ขอพระเจ้าจงอวยพร” หลวงพ่อดึงไม้กางเขนออกมาข้างหน้า“ลูกเอ๋ย พ่อไม่รู้ว่าเจ้าพูดถึงอะไร”“หลวงพ่อ เรามาคุยกันแบบเปิดอกดีกว่า” ฉินเฉายืนขึ้นแล้วพูดว่า“ผมเป็นคนจากองค์กรแผ่นดินใหญ่ วิหารแห่งความมืดได้จับคนของเราไป ผมต้องไปช่วยเธอ ดังนั้น ผมจึงต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณ”บาทหลวงมองเข้ามาที่ตาทั้งสองข้างของเขา หลังจากนั้นก็พูดว่า“วิหารแห่งควา
