ทำให้เขาขยับไม่ได้ขณะเดียวกัน ปากของเขายังคงพูดต่อด้วยน˺าเสียงต˹าๆ “นี่ก็ดึกแล้ว ถึงกลับจัดปาร์ตี้ให้กับฉัน ฉันดีใจและมีความสุขจริงๆ อีกไม่นานก็จะถึงคริสต์มาสแล้ว และเผอิญว่าฉันก็เป็นคนรู้คุณคนคนหนึ่ง จึงอยากจะมอบของขวัญให้กับเขา หวังว่าเขาจะพอใจ”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็จับเข้าที่แขนของสือ แขนข้างขวาที่ถือมีดของเขา แทงเข้าที่มือของสือมีดเล่มนั้นแทงเข้าที่มือของสือ จนสือต้องร้องออกมา“อ๊ากกก!” สือส่งเสียงร้องโหยหวน ขณะที่มือซ้ายสั่นไม่หยุดเลือดไหลอาบรถฉินเฉาตบมือ จากนั้นก็ถอยออกมาสองก้าว“เอาล่ะ ดูจากท่าทางตื่นเต้นของนายแล้ว ดูเหมือนเขาจะต้องชอบของขวัญชิ้นนี้แน่ๆ ถ้านายยังมีชีวิตอยู่ อย่าลืมไปบอกเฉินสีด้วยล่ะ อีกไม่นาน จะมีคนส่งเขาลงนรก บอกให้เขาสนุกกับคริสต์มาสนี้ให้เต็มที่ล่ะเพราะว่าบางที นี่อาจจะเป็นวันหยุดครั้งสุดท้ายในชีวิตเขา”จากนั้น โดยไม่หันกลับมามอง แล้วเดินจากไปปัง! ฉินเฉาเปิดประตูรถ ข้างในนั้น เหลียงเสี่ยวเฉินมองมาที่เขาอย่างระวัง“ฉันไม่ได้จะทำอะไรเธอสักหน่อย จ้องฉันทำอะไร”“นายมันอันตราย….”เหลียงเสี่ยวเฉินพูดด้วยน˺าเสียงเย็นเฉียบ“ฉันไม่ได้อันตรายสักหน่อย”ฉินเฉายักไหล่ “เป็นคนพวกนั้นต่างหากที่ทำตัวเอง”“แต่นายไม่คิดว่ามันออกจะโหดร้ายเกินไปหน่อยเหรอ?”เหลียงเสี่ยวเฉินชี้ออกไปที่นรกบนดินด้านนอก “นายดูพวกเขาสิ มีคนไหนบ้างที่เป็นคนสมบูรณ์!”“โทษที นี่ฉันก็ไว้หน้าพวกเขามากแล้ว” ฉินเฉาพ
