า พี่ยิ้มอะไร?” และตอนนี้เอง หลี่นาที่เห็นสีหน้าของฉินเฉาพลันถามขึ้น“อ่า? ที่พี่ยิ้มน่ะเหรอ?”“ยิ้มซะปากบานเชียว”“อืม นั่นเพราะวันนี้พี่ได้กินข้าวกับนานาน้อยไง พี่เลยมีความสุข”“ฮึ่ม กินข้าวกับหนูแล้วมีความสุขงั้นเหรอ หนูไม่ใช่ซูเปอร์สตาร์เฉินซินสักหน่อย”นานาน้อยพูดเล่น แต่เล่นเอาซะฉินเฉาใจแป้วใช่แล้ว เฉินซิน ผู้หญิงคนนั้นตรุษจีนนี้เขาต้องไปเล่นหนังกับเธอ แม่งเอ๊ย เล่นเป็นอะไรไม่เล่นดันต้องมาเล่นเป็นคู่หมั้นที่ถูกฆ่าช่างไม่เป็นมงคลจริงๆขณะที่กำลังจมจ่อมอยู่ในความคิด เขากับซูเม่ยและหลี่นาก็เดินลงบันไดไป“ป่ะ กลับรถเพื่อนของผมกัน”ฉินเฉาควงกุญแจบนนิ้ว พร้อมกับยิ้มออกมาเจียงตงเจ้านั่นเมาไปแล้ว รถของเขา เขาจะเป็นคนช่วยขับเอง โอ้ตัวเองนี่ช่างเป็นคนดีจริงๆหลี่นามองไปที่ใบหน้ามีความสุขที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มของฉินเฉาและอดถามออกมาไม่ได้“พี่ฉินเฉาก็ดื่มเข้าไปเยอะเหมือนกันไม่ใช่เหรอ แล้วอย่างนี้จะขับได้เหรอ?”“สบายมาก หนูเห็นพี่มีท่าทางเหมือนคนเมาอย่างงั้นเหรอ?” ฉินเฉายิ้ม“เอาล่ะ ขึ้นรถเถอะ จะได้กลับกันสักที”เมื่อรู้ว่าฉินเฉาร˹ารวยจริงๆ ซูเม่ยก็มองฉินเฉาด้วยสายตาที่ต่างออกไป ลูกสาวของเธอ ถ้าได้อยู่กับเสี่ยวฉิน หลังจากนี้จะต้องสุขสบายอย่างแน่นอน อยากกินอะไรก็ได้กิน อย่างได้อะไรก็ได้ ตัวเธอที่เป็นแม่ก็จะได้วางใจสักที“นานา ลูกไปนั่งข้างหน้ากับพี่ฉินเฉาของลูกนะ พอดีแม่เหนื่อยอยากจะนอนบนเบาะหลังสักหน่อย”
