จากนั้นก็ยัดบิลใส่กระเป๋าเจียงตงที่เมาหลับอยู่ใกล้ๆ“เอาล่ะ เราไปกันเถอะ ผู้จัดการเฉิน รบกวนคุณช่วยหาคนสักหลายคนมาพาพวกนี้ไปพักห้องในโรงแรมของคุณหน่อย ส่วนเรื่องค่าห้อง ใช้บัตรใบนี้แล้วกัน”ฉินเฉาพูดจบก็ดึงบัตรเครดิตของเจียงตงที่อยู่ใกล้ๆ ออกมา“วางใจได้เลยครับ ผมจะจัดการให้เอง”ผู้จัดการใหญ่พยักหน้า มองหาพนักงานหลายคนมาช่วยยกพวกที่เมาหลับเหมือนหมูตายไปฉินเฉามองไปที่เจียงตงในสภาพเมาหลับถูกแบกไป ในใจก็พูดขึ้นว่า เจ้านี่กล้ามาขูดเลือดเอาอาหารจากฉัน ฉินเฉาไป วันนี้ถ้าไม่แล่เนื้อนายกลับ มันคงยากที่จะขจัดเรื่องที่มันกวนใจฉันอยู่“เอ่อใช่ ผู้จัดการเฉิน!”ขณะที่ผู้จัดการใหญ่กำลังจะไป ฉินเฉาก็พลันเรียกหยุดเขาไว้“คุณฉินมีเรื่องอะไร?”“อืม” ฉินเฉามองไปที่ซูเม่ยและหลี่นา จากนั้นก็เข้าไปใกล้ๆผู้จัดการ แล้วพูดข้างหูเขาด้วยเสียงเบาว่า“พอดีคุณเจียงต้องการบริการพิเศษ คุณคงเข้าใจสินะว่าหมายถึงอะไร ช่วยจัดดีๆ ให้หน่อยนะ เรื่องราคาไม่เกี่ยง แค่ทำให้คุณเจียงมีความสุขเป็นใช้ได้”“ได้ครับ คุณฉินวางใจได้เลย เรื่องนี้ให้ผมจัดการเอง!”คำพูดของคุณฉิน ผู้จัดการไม่รีรอ วิ่งลงไปจัดการเรื่องนี้ทันทีในใจฉินเฉาฉีกยิ้ม เจียงตงเอ๊ยเจียงตง ฟังจากซูจีว่าหลายปีมานี้นายยุ่งแต่เรื่องของตระกูลซู ทำให้ไม่มีเวลาไปทำเรื่องอย่างว่า ต้องกลายเป็นตาแก่เวอร์จิ้น วันนี้พี่ชายคนนี้จะช่วยนายเอง ช่วยนายทิ้งความเวอร์จิ้นนั้นไป โอ้…..“พี่ฉินเฉ
