งเมืองตงชวน, จงชวน คนที่นั่นเรียกเขาอย่างเคารพว่านายท่านฉิน! แกกล้าถือมีดวิ่งเข้าใส่พี่ใหญ่ฉินของฉัน ที่ฉันตบปากแกถือว่าช่วยแกแล้ว!”“เป็น เป็นนายท่านจริงๆ!”คนที่ถูกเรียกว่าเสี่ยวตงจื่อพลันคุกเข่าให้กับฉินเฉา“นายท่านฉิน เป็นผมไม่มีตา ยกโทษให้ผมด้วย”“หลิวชวน นายนี่จริงๆ เลย”ฉินเฉาส่ายแก้วไวน์ในมือ ยิ้มแล้วพูดว่า “กับลูกน้องต้องรุนแรงขนาดนี้ด้วย”“รุนแรงอะไรกัน!” หลิวชวนลูบหัวโล้นของเขาแล้วหัวเราะ “ต่อให้รุนแรงกว่านี้ก็เทียบพี่ใหญ่ฉินไม่ได้”“นายยังไม่ได้บอกฉันเลยว่านายมาเป็นนักเลงได้ยังไง”“โอ้ ผมไม่อยากพูดถึงเท่าไหร่ ตั้งแต่เรื่องฟางหัว ผมก็กลับไปรักษาตัวที่บ้านหลายวัน หลังจากนั้นผมก็คิดตกว่าต้องล้างแค้นให้อวี่เชี่ยน! แม้ฟางหัวจะถูกฆ่าไปแล้ว แต่พ่อเลี้ยงของเขา เฉินสียังมีชีวิตอยู่!ดังนั้น ผม หลิวชวนจึงได้กลับมา ยิ่งกว่านั้น ผมยังจะพลิกตลบเมืองซู่หนานแห่งนี้! ตอนนี้ผมคุมถนนได้สองสายแล้ว เมื่อไหร่ที่พลังของผมเพียงพอ วันนั้นจะเป็นวันตายของเฉินสี!”เห็นสีหน้าเกลียดชังที่หลิวชวนแสดงออกมา ฉินเฉาอดไม่ได้ต้องส่ายหัวไม่ว่าหลิวชวนจะเลือกเส้นทางเหล่านี้เพราะอะไร แต่ถนนที่ดีและเลวเส้นนี้ เขาเดินมาก่อน“เมื่อนายยืนยันจะทำอย่างนี้ ฉันจะช่วยนายเอง”ฉินเฉาพูดกับหลิวชวน “ฉันจะช่วยนายจัดการเฉินสีเอง ฉันก็อยากสร้างปัญหาให้เจ้านี่เหมือนกัน ตอนนี้ ฉัน, หลงเบลล์ และก็นาย ถือว่าพวกเรามีเป้าหมายเดียวกัน”“จริงเหร
