ายชื่ออาหารยาวเหยียด ทำให้ซูเม่ยหวาดกลัว“คุณฉิน”ผู้จัดการใหญ่เห็นฉินเฉาพยักหน้าแล้วจึงพูดว่า “เรามีลาฟีตปี 82อยู่ ในเมืองซู่หนานแห่งนี้ ปี 82 เหลืออยู่ไม่มาก ถ้าคุณฉินต้องการ ผมจะนำมาให้”“โอ้?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว ลาฟีตปี 82 ในตลาดตอนนี้เหมือนจะเหลือไม่มาก ส่วนมากล้วนแต่เป็นของปลอมทั้งนั้น“ปี 82?” เจียงตงท่าทางจะชอบ “อึก! แม่งเอ๊ย หลายครั้งที่ฉันได้กินมีแต่ของปลอม! สองปีก่อน ฉันและคุณซูได้ดื่มปี 82 ของแท้ครั้งหนึ่งรสชาติของมันลืมไม่ลงจริงๆ”“งั้นก็เอามาแล้วกัน” ฉินเฉาพยักหน้า จากนั้นก็ยื่นนามบัตรของตัวเองให้ผู้จัดการคนนั้น “หลังจากนี้มีเรื่องอะไร ให้โทรหาฉัน”ในเมื่อผู้อื่นต้องการให้ ฉินเฉาก็ไม่ปฏิเสธ ให้นามบัตรของตัวเองกับเขาไป เท่ากับยอมรับว่าเขาจะช่วยเขาครั้งหนึ่ง“ขอบคุณคุณฉิน ขอบคุณคุณฉิน….”ซูเม่ยไม่สนใจท่าทางเป็นปลื้มของผู้จัดการ เธอตกใจกับคำว่าลาฟิตปี 82 มากกว่า“เสี่ยว เสี่ยวฉิน….”เสียงเธอดูสั่นๆ แต่ก็ยังคงถามออกมาทั้งสั่นๆ อย่างนั้น “ไอ้ปี 82อะไรนี่ ขวดเท่าไหร่”“ไม่แพงนะ” ฉินเฉาเช็ดแก้วไวน์ให้หลี่นา “ตามราคาตลาดตอนนี้อยู่ราวๆ แปดหมื่น ยังไงก็ตาม มันเป็นของหายาก ดังนั้น ราคาของมันคงสูงกว่านี้”“แปด แปดหมื่น….”ซูเม่ยตัวสั่นอย่างเห็นได้ชัด พร้อมๆ กับริมฝีปากซีดขาว“สะ เสี่ยวฉิน…. ฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้นหรอกนะ…..”“โอ๊ย พี่สาวซู คุณพูดอะไร”เจียงตงรีบโบกมือ “มากินข้าวกับฉินเฉา คุณไม่จำเป็น
