“ใช่ การจะไปโรงแรมนั่นต้องขึ้นรถเมล์เบอร์สองเท่านั้น” เส้นทางรถประจำทางของเมืองซู่หนานไม่ได้ยากเกินความเข้าใจของซูเม่ย“นั่นไงมาแล้ว” ผู้อื่นพูดไม่ทันขาดคำ รถก็มาแล้ว ในรถเต็มไปด้วยผู้คนที่เบียดเสียดกันในรถขณะที่เขาเตรียมรับความเจ็บปวดอยู่นั้น เมอร์ซิเดสสีเงินพลันแล่นมาอย่างช้าๆ ทันใดนั้น ตาของเขาก็เป็นประกายสวรรค์ช่างมีตาจริงๆ ส่งผู้ช่วยมาให้เขาแล้ว“พี่สาวซู หลี่นา เรามีรถแล้ว!”หลังจากพูดจบ ภายใต้สายตาตกใจของซูเม่ยและหลี่นา ฉินเฉาก็วิ่งไปที่ถนน พร้อมกับขวางหน้าเมอร์ซิเดสสีเงินคันนั้น“เชี่ย อะไรวะ!”เมอร์ซิเดสกระทืบเบรกอย่างแรก โชคดีที่เทคโนโลยีสมัยนี้ค่อนข้างดี ทำให้มันหยุดอยู่ตรงหน้าฉินเฉาอย่างพอดี คนขับโผล่หัวออกมาด่าทันที“เชี่ย นายด่าใคร!” ฉินเฉาพลันชูนิ้วกลางให้ทันที“เอิ่ม ฉินเฉา?”เจียงตงเปิดประตูเดินลงมาจากรถ มองมาที่นายน้อยในอนาคตของเขา “นายวิ่งมาขวางหน้ารถทำไม?”“พอดีจะไปกินข้าวกับเพื่อนบ้านแต่ไม่มีรถ เห็นนายเข้าพอดี จึงวิ่งเข้ามาขวาง”“เชี่ย บิดาไม่ใช่คนขับรถของนายนะ!”เจียงตงเศร้าใจ เขาเป็นถึงพ่อบ้าน แต่ตอนนี้ถูกเปลี่ยนมาเป็นคนขับรถซะแล้ว“งั้นก็ขึ้นมา รถเมล์กำลังจะเข้ามาจอดแล้ว”เขาไม่อาจทำอะไรได้ ใครใช้ให้ฉินเฉาเป็นเจ้านายของเขากันยิ่งกว่านั้น ตัวเขายังสู้คนอื่นไม่ได้อีกฉินเฉายิ้ม จากนั้นก็เปิดประตูรถ พร้อมกับเรียกซูเม่ยและหลี่นาให้ขึ้นมาสองแม่ลูกเข้ามานั่ง มองไปรอบๆ โดยเฉพาะซ
