ะไร แค่ช่วยเอาของพี่สาวซูคืนมาจากคนที่เอาไปแค่นั้นเอง” ฉินเฉาพูดจาสองความหมาย“ใช่ ใช่ ใช่ ได้เสี่ยวฉินช่วยไว้จริงๆ เหอเหอ” ซูเม่ยช่วยโอกาสไหลตามน˺า“เป็นอย่างนี้หรอกเหรอ หนูไม่รู้ว่าจะกินอะไรดี เราไปกินก๋วยเตี๋ยวกันมั้ย?”หลังจากที่พูด ก็กะพริบตาใส่ฉินเฉาฉินเฉารู้ความหมายของเธอ แม้ว่าหลี่นาพูดว่าจะเรียกเลือดจากแม่ของเธอ แต่เธอก็ยังเป็นเด็กดีไม่อยากให้แม่เสียเยอะอยู่ดีเขากะพริบตาใส่หลี่นา “ก๋วยเตี๋ยวงั้นเหรอ ได้ยินคำว่าก๋วยเตี๋ยวทีไร พี่ก็นึกถึงแต่เจ้าหน้าที่อ้ายทุกที พี่ไม่ไปหรอก”หลี่นาน้อยพลันบุ้ยปากทันที ถลึงตาใส่ฉินเฉา“เราไปกินหม้อไฟกันดีมั้ย ฉันรู้จักอยู่ที่หนึ่ง หัวละ 55 หยวน”ซูเม่ยก็ไม่เกรงใจ“ค่ะ ไปกินหม้อไฟกัน”“เอาตามที่พี่สาวซูว่าเลย” ฉินเฉาไม่อยากทำให้ผู้อื่นรู้สึกอับอายค่าอาหารมากกว่าร้อยหยวนนี้ก็ทำให้ซูเม่ยเลือดออกซิบๆ แล้วทั้งสามคนตกลงกันได้ก็เดินลงบันไดไปหลังจากที่ลงมา ซูเม่ยก็ดึงหลี่นาเดินไปที่ป้ายรถเมล์“ไปกัน เสี่ยวฉิน ตรงหน้ามีรถเมล์เบอร์สองอยู่ เรานั่งไปสิบห้าป้ายก็ถึง”สิบห้าป้าย ฉินเฉาคิด เขาไม่ได้นั่งรถเมล์นานแค่ไหนแล้วนะอนิจจา โรคคนรวยทำพิษซะแล้วสิ ทำให้ไม่อยากนั่งรถเมล์“ไม่ต้องหรอกพี่สาวซู!” ฉินเฉารีบโบกมือ “นั่งรถเมล์เสียเวลา ทั้งตอนนี้ยังเป็นเวลาเลิกงาน รถเมล์คงเต็มไปด้วยคน เดี๋ยวหลี่นาน้อยจะหักซะเปล่าๆ”“อะไรหัก ผู้อื่นไม่ได้บอบบางขนาดนั้นสักหน่อย”หลี่นาบุ้ยปาก
