ยวไป๋ลงมืออย่างไม่ใส่ใจ ยืนนิ่ง เธอเลียนแบบท่าทางของฉินเฉา มือหนึ่งไขว้หลัง ขณะที่อีกมือเรียกใช้พลังมิติของเธอเข้าปะทะกับดาบทั้งสามเล่มจนเสียงดังสนั่นหวั่นไหว “พลังของเธออ่อนแอจริงๆ”ตูม! ดาบสามเล่มที่ร้ายกาจ แสดงพลังที่น่ากลัวออกมาเมื่อสักครู่ถูกเสี่ยวไป๋ใช้เพียงมือเดียวจัดการไปได้อย่างง่ายดาย“นี่ นี่เป็นไปได้ยังไง……อิ่งตี๋ตกใจ“เป็นแค่ทาสความมืดตัวเล็กๆ จะมาเข้าใจพลังที่ยิ่งใหญ่ของผู้ฝึกตนทางตะวันออกของเราได้ยังไง”เสี่ยวไป๋พูด จากนั้นก็สะบัดมือไปทางอิ่งตี๋เบาๆฉัวะ!รอยแผลปรากฏบนร่างของอิ่งตี๋อย่างชัดเจนเธอมองลงไปที่บาดแผลบนท้องที่ลึกไปถึงกระดูกของเธอตาโต“ยากนักที่จะถูกนายท่านฉินใช้งาน ก็คิดว่าจะมีคู่ต่อสู้ดีๆ ที่ไหนได้กลับอ่อนแอจนน่าสมเพช”เสี่ยวไป๋ไม่ให้โอกาสแวมไพร์ตนนี้อีก เธอโบกมืออีกครั้งจากนั้นคมมีดสีดำก็พุ่งออกไปตัดหัวแวมไพร์ตนนั้นออกจากร่าง หัวของเธอตกลงพื้น กลิ้งหลุนๆไปตามทางหลังจากจัดการแวมไพร์ตนนี้ไปแล้ว เสี่ยวไป๋ก็หันกลับมา มองมาที่ซูจีอย่างมีความหมาย“จริงๆ ด้วย คุณดูคล้ายพี่สาวของคุณมากจริงๆ”“เธอเคยเห็นพี่สาวฉันด้วยเหรอ?” ซูจีถามอย่างสงสัยเสี่ยวไป๋ตอบ “แน่นอน ฉันเป็นเลขาของนายท่านฉิน ไม่เหมือนเปี่ยวเจียตัวปลอมนั่นหรอก”“ฉิน ฉินเฉาตอนนี้เป็นยังไงบ้าง? เขาสบายดีมั้ย?” ซูจีถามอย่างตื่นเต้น“นายท่านฉินสบายดี” เสี่ยวไป๋พูด “ยิ่งกว่านั้น เขายังทำตามข้อตกลงของพ่อคุณเรียบร้อยแล้ว”“
