จริงเหรอ?” ซูจีเช็ดน˺าตาอีกครั้ง คิดว่าที่ตัวเองมาอยู่นี่ ทนเจ็บปวดเพราะความรักมานาน ในที่สุดก็ไม่เสียเปล่า“เขา ทำไมเขาไม่มาเจอฉันตอนนี้ล่ะ”“ฉันติดตามนายท่านฉินมานาน แม้ว่าเขาจะไม่พูด แต่ฉันก็ดูออก”เสี่ยวไป๋มองไปที่ซูจี แล้วพูดอย่างจริงใจ “คุณคือคนที่พิเศษที่สุดในใจเขา เป็นหญิงสาวที่เขารักที่สุด ดังนั้น เขาต้องมารับคุณกลับเมืองซู่หนานแน่! ดังนั้น ได้โปรดช่วยรอหน่อย นายท่านฉินจะมารับคุณอย่างแน่นอน”“ก็ได้ ฉันจะรอ!”เทียบกับเสี่ยวไป๋แล้ว ซูจีเข้าใจฉินเฉายิ่งกว่าซูจีรู้จักฉินเฉายิ่งกว่าใครในโลกชายคนนี้ ผิวเผินเหมือนคนไม่ใส่ใจอะไร แต่ความรู้สึกข้างในเป็นคนที่หยิ่งทะนงมากส่วนเสี่ยวไป๋ก็ไม่พูดอะไรอีก เอาแต่มองซูจีจากข้างหลังที่นายท่านฉินทำอย่างนี้ไม่ใช่เพียงทิฐิของเขาเท่านั้น แต่เป็นเพราะเขาติดหนี้คุณ….เรื่องผู้หญิง ไม่รู้ว่านายท่านฉินสร้างหนี้รักไปมากมายเท่าไหร่ขณะที่ทั้งสองคุยกัน น˺าแข็งก็แยกตัวจากไปอย่างเงียบๆเสี่ยวไป๋มองไปที่ซูจีแล้วพูดว่า“สองวันนี้พักผ่อนให้สบาย ไม่ต้องกังวลเรื่องสเกลตั้น เพราะว่าฉันจะอยู่ที่นี่ปกป้องคุณเอง”จากนั้น เสี่ยวไป๋ก็ปิดซ่อนตัวตนของเธอ หายไปกลับความมืดในป่าซูจีมองไปที่บริเวณป่าอย่างสงสัย จากนั้นก็พูดออกมาว่า“ฉินเฉา ฉันจะรอนาย ฉันจะให้เวลานายหนึ่งอาทิตย์ ถ้าหนึ่งอาทิตย์นายยังไม่ปรากฏตัวล่ะก็ ฉันจะทำให้นายเป็นหัวหมูซะ! จากนั้นจากนั้นจะไม่สนใจนายอีก!”จากนั้น เธอ
