ัน….ที่จริงแล้วเขาเป็นคนดี….” ซูจีพูดด้วยสีหน้าหดหู่อิ่งตี๋มองเข้าไปในตา อดไม่ได้ที่ต้องแสยะยิ้มที่มุมปาก“อย่าใส่ใจเลย ไม่ใช่มีฉันอยู่เหรอ ฉันได้แอบพาฉินเฉา เจ้านั่นเข้ามาในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ เธอสามารถไปเจอกับเขาได้”“จริงๆ เหรอ?”ซูจีตัวสั่น เธอดีใจจนเกือบตายฉินเฉา ฉินเฉามาหาฉันที่อเมริกา…..ฉันรอเขาตั้งนาน ในที่สุดเขาก็มาหาผู้อื่นแล้ว…..“เขา ทำไมเขาไม่มาเจอฉัน…..”“เขารู้สึกไม่สบายใจน่ะ” อิ่งตี๋พูด “เพราะว่าเขายังทำตามข้อตกลงที่ให้ไว้กับพ่อของเธอไม่ได้ เขากลัวว่าจะทำให้เธอโกรธ”“เจ้าโง่นั่น!” เบ้าตาที่งดงามของซูจีมีน˺าตาคลออยู่ เธอเช็ดหยาดน˺าตาออก จากนั้นก็ยิ้มแล้วพูดขึ้นว่า “เจ้าโง่ เจ้าโง่ ถ้าเขาไม่มาเจอฉันนั่นแหละฉันถึงจะโกรธ! ฮึ่ม เจอเมื่อไหร่ แม่จะแพ่งกระบาลให้หนักเลย!”“ใช่แล้ว ถ้าถึงตอนนั้น จัดการเจ้าเด็กนั่นให้หนักเลย!”อิ่งตี๋หัวเราะ“ไปเถอะแอนนา เขารอเธออยู่ที่ข้างป่านั่น”“อืม! ถ้าเจอแม่จะแพ่งให้หนักเลย….อิ่งตี๋เปี่ยวเจีย ผมของฉันดูเป็นยังไงบ้าง? โอ้ เมื่อกี้นี้ฉันเผลอร้องไห้ออกมา ฉันต้องเติมแป้งหน่อยแล้ว!”“ไม่ต้องแล้ว เธอสวยจนแม้แต่ฉันยังต้องอิจฉาเลย”อิ่งตี๋เหมือนจะไม่พอใจ ดึงแขนซูจีเข้าไปในป่าใกล้ๆซูจีเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เธอกำลังวาดฝัน ยามเจอฉินเฉา เธอจะพูดอะไรดี จะทำอะไรดี จะกอดเขาดีมั้ย? ฮึ่ม นั่นทำให้เขาได้เปรียบเกินไปแล้ว! หรือว่าจะจูบเขาดี? ฮึ่ม นี่ก็ทำให้เขา
