งเหรินคนนั้นจะออกมา จากนั้นก็แต่งงานกับเธอ เพื่อป้องกันไม่ให้เธอหนี ผู้อาวุโสของยอดเขาหมอก ได้จำกัดพื้นที่เธอ ทุกวันให้เธออยู่แต่ในห้อง รอจนกว่าจูหลงซ่างเหรินจะออกมาบางทีการที่ต้องถูกขังอยู่ในนี้ก็ดี ไม่อย่างนั้น เธอจะต้องทนไม่ไหวแล้วไปหาฉินเฉาแน่ๆแต่ถ้าทำอย่างนั้น มันก็เท่ากับไปรบกวนฉินเฉาแม้ว่าฉินเฉาจะพูดเองว่าจะปกป้องตัวเธอแต่จูหลงซ่างเหรินได้ฝึกฝนมาหลายพันปี เป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าที่แข็งแกร่ง ยิ่งกว่านั้น ตัวเขายังมียอดเขาหมอกทั้งสำนักหนุนหลังอีกต่อให้ฉินเฉาเป็นผู้ฝึกตนที่มากพรสวรรค์ทั้งยังมีแก่นแท้ปีศาจอีก แต่ก็คงไม่สามารถต่อต้านยอดเขาหมอกทั้งสำนักได้อยู่ดีอย่าว่าแต่สภาพปัจจุบันของเขาไม่สู้ดีเลย พลังในร่างของเขากลับลดลงเสียด้วยซ˺าเขายิ่งเป็นคนใจร้อนอยู่ด้วย ถ้าไปหาเขา นั่นก็เท่ากับนำความตายไปให้มันคงจะดีกับฉินเฉา ถ้าตัวเธอยอมแต่งกับตาเฒ่านั้น มันจะได้ไม่มีเรื่องอะไรเพราะยังไง ตัวเธอก็เป็นแค่ปีศาจงูตัวเล็กๆ“พี่!”ขณะที่ฮัวเหนียงกำลังคิดไปเรื่อยอยู่นั้น ที่ประตูพลันมีเสียงดังเข้ามาฮัวเหนียงตกใจ เธอรีบยืนขึ้น พร้อมกับวิ่งไปที่ประตู ผลักประตูเปิดออกข้างนอกประตูเห็นเพียงงูขาวตัวเล็กๆ อย่างกับไส้เดือน กำลังแลบลิ้นไปมา พร้อมกับมองมาที่ฮัวเหนียง“เจี่ยวเจียว เธอมาได้ยังไง?”ฮัวเหนียงพูดเสียงเบา แล้วให้เจี่ยวเจียวเข้ามาหลังจากนั้นก็ปิดประตูหน้าต่างจนหมด ทำให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดจากนั
