“แก แกคือฉินเฉา!”ร่างของวอรีฟสั่นไม่หยุด ดวงตาสีเขียวของเขาก็เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย หลังจากนั้น เขาก็คำรามออกมาอย่างกราดเกรี้ยว“หลงเว่ยเฉียง ทำไมนายไม่บอกชื่อเขากับฉัน!”“ผะ ผมไม่รู้ว่าคุณรู้จักกับเขา…..”หลงเว่ยเฉียงรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม“เชี่ย!” วอรีฟสบถออกมา “งานนี้ต้องเพิ่มเงินอีก 10 ล้านดอลลาร์ไม่อย่างนั้นฉันจะหยุด!”“หา?”หลงเว่ยเฉียงตกใจ“10 ล้านดอลลาร์? คุณวอรีฟ ผม ผมจะไปเอาเงินขนาดนี้มาจากไหนให้คุณ! อย่าว่าแต่เงินดอลลาร์ แม้แต่เงินหยวนผมก็ไม่มี!”“งั้นงานนี้ฉันก็ไม่ทำ ฉันไปล่ะ!”วอรีฟทิ้งคำพูดไว้ จากนั้นก็กระโจนไปที่หน้าต่างที่อยู่ใกล้ๆ เหมือนต้องการจะหนีหน้าของหลงเว่ยเฉียงพลันงอง˺าลงมาทันทีโคตรแม่งเอ๊ย ได้เงินกับเพชรไปจากฉันแล้วจะหนีไปเฉยๆ อย่างงั้นเหรอ แม่ง!“อยากจะหนี?” หลงเว่ยเฉียงพูดออกมา นี่ไม่ใช่เรื่องเด็กเล่น เงินตั้งเยอะขนาดนั้น เขาจะทำใจทิ้งมันไปเฉยๆ ได้ยังไง!“วอรีฟ ในเมื่อนายผิดสัญญาก่อน งั้นก็อย่ามาโทษที่ฉันไม่เกรงใจ!พี่น้องทั้งหลาย ฆ่ามันให้ฉัน!”หลังจากพูดจบ เขาก็โบกมือ เหล่าลูกน้องของเขาที่ได้รับปืนก็พลันยิงไปที่วอรีฟที่อยู่ตรงหน้าต่างทันทีปัง ปัง ปัง!เพล้ง ปัง!กระจกหน้าต่างแตกเป็นชิ้นๆแต่หูของวอรีฟกระดิก ส่วนตัวคนก็ปีนขึ้นไปบนผนังอย่างคล่องแคล่ว หลบกระสุนไปได้อย่างฉิวเฉียด“แกกล้าฆ่าฉัน?”วอรีฟหน้าคล˺าลง พร้อมกับจิตสังหารที่ถูกปล่อยออกมาอย่างหนาแน่น“ฆ่าแกแล้วท
