นกรงเล็บพร้อมกับขนสีดำขึ้นปกคลุมส่วนใบหน้าของเขาก็เริ่มยาวขึ้น พร้อมกับมีเขี้ยวงอกออกมาจากปากเสื้อผ้าท่อนบนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เผยให้เห็นขนข้างในร่างจากนั้นก็มีหางสีดำงอกออกมา“สวรรค์!”“มนุษย์หมาป่า เป็นมนุษย์หมาป่า!”“แม่จ๋า ช่วยด้วย…..”ลูกน้องของหลงเว่ยเฉียงร้องออกมาด้วยความแตกตื่นหลงเว่ยเฉียงก็นิ่งไปเหมือนกัน“ที่แท้ก็เป็นมนุษย์หมาป่า”ฉินเฉากอดแขน ไม่แปลกใจกับรูปลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของวอรีฟยังไงก็ตาม ยังมีสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจ ร่างหมาป่าของเขาต่างไปจากมนุษย์หมาป่าตัวก่อนหน้าที่เขาเจอขนของเขามีสีขาวแซมแดง ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนี้มาตั้งแต่เกิดหรือว่าย้อมมา?“พระเจ้าช่วย ถึงกับมีขนหมาขึ้นแซม”“หาที่ตาย!”วอรีฟคำรามออกมา พร้อมกับส่งเสียงหอนเหมือนหมาป่า จากนั้นก็กระโจนลงมาจากฝ้า พุ่งเข้าใส่ฉินเฉากระโดดจากข้างบนลงมา เขาได้กางกรงเล็บนำหน้าไว้เงาของเขาปกปิดสายตาของฉินเฉา“ลูกหมา กินนี่แล้วเป็นเด็กดีนะ”ฉินเฉายกขาซ้ายขึ้น จากนั้นก็เตะกลับหลัง เตะใส่ปลายคางของมนุษย์หมาป่าตนนั้นท่ากระโจนใส่นี้ของวอรีฟ ก่อนหน้านี้ไม่มีอะไรสามารถต้านทานได้ต่อให้เป็นช้าง เมื่อเจอท่านี้เข้าไป ก็ถูกเขาเฉือนเป็นชิ้นๆยังไงก็ตาม วันนี้กลับไม่ได้ดั่งใจสักอย่างเขาไม่อาจหลบได้ จึงได้รับเท้าเข้าปลายคางเต็มๆลูกเตะนี้เมื่อระเบิดออกมา ทำให้ร่างของเขาต้องลอยกลับไปที่ฝ้าอีกครั้งฝ้าที่ถูกชนพลันพังลงทันที วอรีฟที่พุ่งชนเข้ากับฝ้าปูน ต้องต
