้จะกลายเป็นโลกของฉัน!”“แต่….แต่ไม่ใช่ว่านายน้อยหยางเตือนมาแล้วหรอกเหรอ” ลูกน้องรีบเตือนเขา “เขาบอกว่า คนที่เรียกว่าฉินเฉานั่นมีวิชา”“มีวิชาแล้วยังไง” หลงเว่ยเฉียงดูถูก “แค่ฟังว่าเป็นยุทธ์เข้าหน่อยก็กลัวแล้ว? คนของเราที่นี่มีมากกว่า 20 คน ทั้งแต่ละคนยังมีมีดดาบ ถ้ามันกล้ามา ฉันก็กล้าฟันมันเหมือนกัน!”“แต่ แต่ว่าเขาได้ชื่อว่าเป็นเจ้าพ่อ ใช่ว่าเขาจะไม่มีคนสักหน่อย…..”ลูกน้องพูด“แล้วยังไง”หลงเว่ยเฉียงพลันยิ้มออกมา จากนั้นก็ผายมือไปที่ชาวต่างชาติที่กำลังดูทีวีเรื่อง “Meteor Shower” อยู่ (เรื่อง F4 เว่อร์ชั่นจีน)“เห็นนี่มั้ยอาเหวิน คนนี้คือปรมาจารย์ที่แท้จริงที่ฉันเชิญมาด้วยราคาสูง ถังอ้าว ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์นั่น มันโง่ ไปเชื่อพวกผู้ฝึกตนอะไรนั่นได้ยังไง ฉันคลุกคลีกับวงการนี้มากว่า 20 ปี รู้ว่านั่นเป็นเพียงแค่เรื่องหลอกเด็กเท่านั้น ต้องอย่างฉันนี่ ฉันเชิญปรมาจารย์ที่แท้จริงที่เป็นนักฆ่าจากสเกลตั้น! มีเขาอยู่ ต่อให้เจ้าแซ่ฉิน 200 คน ก็ถูกเขาฆ่าตายได้ง่ายๆ ราวกับฆ่าไก่!”“พี่หลงฉลาดมาก…. ใช่แล้ว เกิดถ้าเจ้าคนแซ่ฉินมีปืนขึ้นมาล่ะ?”“แม่ง!” หลงเว่ยเฉียงถีบลูกน้องตัวเองกระเด็น “แกนี่ก็ เอาแต่พูดเรื่องน่ากลัวคนอื่น บั่นทอนกำลังใจของฝั่งตัวเอง!”“พี่ พี่หลง…..” ลูกน้องคนนั้นคุกเข่าอยู่กับพื้น แล้วร้องออกมาว่า“ผมแค่เป็นห่วงพี่”“แม่ง บิดามีอะไรให้แกต้องเป็นห่วงด้วย? แม่งเอ๊ย” หลงเว่ยเฉียงพูด จากนั้นก็หยิ