บปืนออกจากอกเสื้อมาวางบนโต๊ะ “เห็นนี่มั้ย แล้วอย่าส่งเสียงดังไป บิดามีปืนนี้ 5 กระบอก จะไม่สามารถฆ่าเจ้าสารเลวนั่นได้เลยเหรอ”“พี่หลง พี่หลงสุดยอดไปเลย! ดูเหมือนว่าเมืองตงชวนแห่งนี้ อีกไม่นานก็จะตกอยู่ในมือของพี่หลงแล้ว”ลูกน้องรีบประจบทันที“มีครั้งนี้แหละที่แกพูดดี” หลงเว่ยเฉียงพยักหน้าอย่างพอใจ “อาเหวิน หลังจากนี้จะเกิดการปฏิวัติขึ้น ไม่ว่ายังไงแกก็ต้องเข้าร่วม”“ครับ ครับ ไม่ว่าพี่หลงพูดอะไรผมก็จะทำอย่างนั้น”“ดีมาก เชื่อฟังดีมาก!” หลงเว่ยเฉียงสูบบุหรี่เข้าไป จากนั้นก็พูดว่า“เธอเป็นยังไงบ้าง ยัยเด็กนั่นใหญ่จริงๆ ถังอ้าวบอกว่าอย่าทำอะไรเธอบิดาล่ะอยากจะลิ้มลองเธอจริงๆ”“เธอยังอยู่ในบ้านครับ 3 วันแล้วที่เธอไม่ยอมกินอะไร” ลูกน้องพูด“แม่ง! ทำไมไม่กิน!” หลงเว่ยเฉียงตบหน้าอาเหวิน จากนั้นก็ด่าออกมา “เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็ไม่มีปัญญาจัดการ!เมื่อเรื่องจบแล้วยามบิดาอยากจะเล่นกับเธอ เธอจะไปมีแรงได้ยังไง!แม่ง แกนี่มันใช้ไม่ได้จริงๆ!”“บอส ผมผิดไปแล้ว…..”คนที่เรียกว่าอาเหวินคนนี้ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดีแล้ว“คิดสิ แกไม่มีสมองหรือยังไง?” หลงเว่ยเฉียงชี้หน้าอาเหวินพร้อมกับด่าออกมา “เธอไม่กิน แกก็ไม่มีปัญญาบังคับหรือไง! ไปจัดการให้ฉันทำให้เธอกินให้ได้!”“ครับ รู้แล้ว!”อาเหวินทั้งกลัวและเกรงว่าจะเกิดเรื่อง ถ้าเกิดพี่หลงคนนี้ไม่พอใจล่ะก็ คงจะใช้ปืนระเบิดหัวเขาทิ้งแน่ๆ“คุณหลง?”ในตอนนี้เอง
