ลูกกระสุนไม่มีความรู้สึก ยิ่งกว่านั้น เมื่อดูจากท่าทางของฉินเฉาบางที เขาคงไม่สนใจชีวิตตัวเองด้วยซ˺าเขาต้องเคยฆ่าคนมาแล้วอย่างแน่นอน!ในสมองของถังอ้าว อยู่ๆ ก็ผุดความคิดนี้ขึ้นมาดังนั้น ถังอ้าวไม่สนใจหน้าตาอะไรทั้งนั้น เขาร้องไห้ ร้องไห้อ้อนวอน“ไม่ อย่าฆ่าฉัน ฉันจะพูด ฉันจะพูดทุกสิ่ง!”“จริงเหรอ?”ฉินเฉาเงยหน้าขึ้น พร้อมกับเหล่มองไปที่เขา“จริง! จริงแท้แน่นอน!” ถังอ้าวพยักหน้าหงึกๆ จนหัวสั่นหัวคลอน“ทำแบบนี้แต่แรกก็จบ” ฉินเฉาพูดอย่างพอใจบางคนไม่รู้จักดีชั่ว ต้องให้เขาเล่นบทโหดถึงจะฟังจริงๆ“แก แกวางปืนลงเร็วเข้า!” หยางเจี่ยกลืนน˺าลายพูดกับฉินเฉา“ถ้านายยังวุ่นวายอีก ฉันจะระเบิดหัวของเขาซะ” ฉินเฉาตะโกนออกไปอย่างดุร้าย เขาไม่เคยพบคนน่ารำคาญแบบนี้มาก่อน เจ้าหยางเจี่ยคนนี้ จะต้องเป็นพวกไม่มีสมองอย่างแน่นอน“หยาง หยางเจี่ย!” ถังอ้าวตะโกน “นายรีบบอกคนของนายวางปืนลงเร็วเข้า! ฉันยังไม่อยากตาย!”“เป็นปัญหาจริงๆ!” หยางเจี่ยเบ้ปาก ชั่งใจว่าจะวางปืนลงดีมั้ยแต่โอกาสแบบนี้หาได้ยาก โอกาสที่จะทำลายยักษ์ใหญ่ในเมืองตงชวนอย่างนี้ ถ้าพลาดไป กลัวว่าหลังจากนี้จะไม่มีโอกาสจัดการเขาอีก!ขณะที่เขาลังเล มือถือในกระเป๋าของเขาก็ดังออกมา“แปลก เวลาอย่างนี้ ใครโทรมากัน”หยางเจี่ยประหลาดใจ เมื่อหยิบมือถือออกมา ก็พบว่าคนที่โทรมาเป็นพ่อของเขานี่มันแปลกมากๆ เพราะพ่อของเขามักจะงานยุ่งเสมอ และจะมีเวลาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่จะตอบ
