ามหมายที่พ่อต้องการสื่อสาขาที่ 7 ไม่อาจตอแยได้จริงๆ?ความลังเลเมื่อกี้นี้สลายไป หยางเจี่ยลดปืนลงทันที“ฉินเฉา ไม่ว่าจะเรื่องอะไร นายปล่อยตัวประกันก่อน”แต่เขาไม่อาจปล่อยฉินเฉาไปอย่างนี้ ไม่อย่างนั้นเขาจะทำให้คนรอบข้างสับสน หยางเจี่ยที่เป็นตำรวจ ยอมจำนนต่ออำนาจมืดอย่างไม่คาดคิด?ถ้ามีคำพูดนี้ออกมา หยางเจี่ยจะรับได้ยังไง“พูดให้น้อยลงหน่อย!”ฉินเฉาไม่สนใจหยางเจี่ยอีก แต่หันกลับไปถามถังอ้าวแทน“บอกมา แกเอาอู๋ซิ่นไปซ่อนไว้ที่ไหน?”“ระ โรงงานเคมีร้างที่ชานเมืองตะวันตก…..”ถังอ้าวพูดเสียงสั่น“ฮึ่ม พูดมาแต่แรกก็จบ” ฉินเฉาโยนเขาลงกับพื้นเหมือนกับทิ้งขยะ“โอ๊ยยย!” ตัวเขาถูกยิงขา ทั้งยังอ้วนอีก จะลุกขึ้นได้ยังไงฉินเฉาราวกับไม่สนใจชีวิตตัวเอง ภายใต้สายตาของเหล่าตำรวจเขาเดินไปข้างๆ มอเตอร์ไซค์ตัวเอง“หยูลู่ ฉันจะให้ชิโยะอยู่ปกป้องเธอนะ” ฉินเฉาทิ้งคำพูดไว้ “เรื่องที่เหลือ ไว้ฉันจัดการเอง”หลังจากพูดเสร็จ เขาก็ขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์ พร้อมกับสตาร์ทเครื่องเสียงคำราม ฮึ่มๆ ของมอเตอร์ไซค์คล้ายกับเสียงสัตว์ร้ายก็ไม่ปานผู้คนที่อยู่รอบๆ พากันตกใจ“โอ้ พระเจ้า นี่มอเตอร์ไซค์ ไม่ใช่แทรกเตอร์ใช่มั้ย!”แม้แต่ตำรวจก็ร้องออกมา“นาย นายจะหนีไปไหนไม่ได้เด็ดขาด!”หยางเจี่ยแสร้งเป็นตะโกนฉินเฉาไม่สนใจเขา พร้อมกับขับมอเตอร์ไซค์ออกไป ทั้งคนทั้งรถกลายเป็นดั่งพายุ ทะยานออกไปจนฝุ่นตลบข้างหน้าฉินเฉามีรถตำรวจจอดขวางเต็มไปหมด ฉินเฉาจึงทำก
