“หึหึ ฉันเป็นตำรวจมาหลายปี ไม่เคยได้ยินคนอื่นบอกว่าตัวเองเป็นคนดีสักครั้ง”ตำรวจอาวุโสยิ้ม “บ้านเมืองมีกฎหมาย การจับกุมคนอื่น ไม่ใช่ว่านายอยากจะจับก็จับ นายไม่มีสิทธิ์นั้น”“ใช่” ตำรวจหนุ่มอารมณ์ไม่ดีเหมือนตำรวจอาวุโส เขามองไปที่ฉินเฉาอย่างอวดดีแล้วพูดว่า “ยังไม่รีบปล่อยคนอีก? เชื่อมั้ยว่าฉันสามารถจับแกใส่กุญแจมือได้?”“หยางเจี่ย ช่วยฉันเร็ว!”ถังอ้าวเหมือนกับรู้จักตำรวจหนุ่มนายนี้ จึงเปิดปากร้องออกมา“หัวหน้าถัง คุณวางใจ มีฉัน หยางเจี่ย ฉันจะดูสิว่าใครจะกล้าลงมือกับคุณ”ตำรวจหนุ่มนามหยางเจี่ยพูดอย่างกับตัวเองเป็นฝ่ายถูก“พามันไป” ฉินเฉาไม่อยากเสียเวลาเถียงกับตำรวจพวกนี้ เขาโบกมือ แล้วพูดกับบอดี้การ์ดทั้งสอง“เจ้าหนู แกไปกินดีหมีหัวใจเสือมาหรือไง!” หยางเจี่ยถลึงตาใส่ฉินเฉา จากนั้นก็พูดกับเขา “แกกล้าดียังไงถึงได้เย้ยกฎหมายอย่างนี้!”“ขอโทษที พอดีฉันมีสิทธิ์จับกุมคน” ฉินเฉาอยากจะไปช่วยอู๋ซิ่นเร็ว ดังนั้น เพื่อที่จะหลีกหนีปัญหาที่ตามมา เขาจึงเปิดเผยป้ายสมาชิกสาขาที่ 7 ให้ตำรวจพวกนี้ดู“คนคนนี้เป็นผู้ต้องสงสัยว่าวางเพลิงและลักพาตัวผู้คน ดังนั้น ฉันจึงต้องพาเขาไปเพื่อให้ความร่วมมือในการสืบสวน”ฉินเฉาพูดจบก็ผายมือไปทางถังอ้าวที่ถูกบอดี้การ์ดสองคนจับตัว“ฮ่าๆ ๆ ตลกจริง”ตำรวจหนุ่ม หยางเจี่ยถึงกับกุมท้องหัวเราะ “แกคิดว่าแกเป็นใคร?เจมส์ บอนด์? สายลับระดับชาติ? จะหลอกฉันด้วยตราที่ไม่มีความหมายนั่น?”เขาชี
