้ไปที่ตราที่อยู่ในมือฉินเฉา พร้อมกับฉีกยิ้มตำรวจหนุ่มยิ้มกว้าง ส่วนตำรวจอาวุโสตัวสั่นตรานี้ เขาเคยเห็นมาก่อน!“โง่จริงๆ” ฉินเฉาเบ้ปาก “แม้แต่ตราของสาขาที่ 7 ก็ยังไม่เคยเห็นตำรวจอย่างนายนี่หายากจริงๆ”“สาขาที่ 7!”ตำรวจอาวุโสในที่สุดก็รู้ไม่แปลกที่ตัวเองเห็นตรานี้แล้วรู้สึกคุ้นๆสาขาที่ 7 ขณะที่เขาเป็นตำรวจใหม่ๆ เบื้องบนได้เตือนพวกเขาถึงแผนกลึกลับที่สุดนี้แต่มีหลายคนที่ไม่เคยเห็นสาขานี้จริงๆ สักที เมื่อเวลาผ่านไป ทุกคนก็ลืมเรื่องนี้ไปจากสมอง“หยางเจี่ย เราไปกันเถอะ”ในเมื่อจำได้แล้วว่าเป็นหน่วยงานพิเศษนี้ ตำรวจอาวุโสเป็นธรรมดาที่ต้องเตือนหยางเจี่ยพูดไปแล้ว หยางเจี่ยคนนี้ เขาเป็นลูกชายของรัฐมนตรีแผนกรักษาความปลอดภัยเจ้าหนูคนนี้เลยมีอิทธิพลในหน่วยงานตำรวจอยู่บ้าง ยิ่งกว่านั้น ยังมีความสัมพันธ์กับท้องถิ่นเป็นอย่างดี พูดได้ว่า หยางเจี่ยเป็นเจ้าพ่อที่ใหญ่เป็นอันดับสองของเขตนี้ เขามีความสัมพันธ์อันดีกับหลงเว่ยเฉียงแทบจะสาบานเป็นพี่น้องกันถ้าไม่ใช่เพราะอิทธิพลของมู่หรงเจียงใหญ่กว่า เมืองตงชวนคงตกเป็นของสองพี่น้องนี้ดังนั้น เมื่อฉินเฉาเอาตราออกมา หยางเจี่ยไม่ต้องการคิดอะไร ก็ใช้แผนหน้าด้านไร้ยางอายออกมา“เหล่าปี้ เป็นอะไร”หยางเจี่ยมองไปที่เพื่อนร่วมงาน จากนั้นก็ตบบ่าเขาแล้วพูดว่า“คุณกลัวตราปลอมนั่นด้วยเหรอ?”“ฝั่งตรงข้ามเป็นคนของสาขาที่ 7 เราไม่อาจไปหาเรื่องเขาได้”เหล่าปี้พูดข้างหูหยางเจี่ยเสียงเบา
