“สาขาที่ 7 สาขาที่ 7 แล้วทำไม! แผนกนั้น จะไปสู้แผนกรักษาความปลอดภัยได้ยังไง!”หยางเจี่ยพูดอย่างลำพองใจเหล่าปี้ตำรวจอาวุโสคิ้วกระตุก จริงอยู่ ที่แผนกรักษาความปลอดภัยเป็นหน่วยงานของรัฐบาล แต่สาขาที่ 7 เป็นหน่วยงานที่ขึ้นตรงต่อนายกรัฐมนตรี“อย่าท้าทายความอดทนของฉัน” ฉินเฉารู้สึกไม่พอใจอย่างมาก“ฉันจะให้เวลาหนึ่งนาที ถ้ายังไม่หลีกทาง ฉันจะไม่เกรงใจ”“ไม่เกรงใจ?” หยางเจี่ยตบปืนที่ห้อยอยู่ที่เอว แล้วมองฉินเฉาอย่างดูถูกคราหนึ่ง “เจ้าหนูกล้าดีนี่ ถึงกับกล้าพูดอย่างนี้กับตำรวจ! บอกชื่อแกมา พูดให้ฉันฟังหน่อย ว่าใครที่มันโง่ได้ขนาดนี้”“ตาบอดจริงๆ” ฉินเฉาชี้ไปที่ชื่อของเขาที่พิมพ์อยู่ที่ตรา “แกไม่เห็นหรือว่าบิดาชื่อฉินเฉา”“ฉินเฉา?” หยางเจี่ยท่าทางมีความสุข “ฉินเฉาแล้วยังไง….”ทันใดนั้น สีหน้าของชายคนนี้ก็กลายเป็นน่าเกลียดฉินเฉา ฉินเฉา สองคำนี้ คนธรรมดาบางทีอาจไม่เคยได้ยินเขาลังเลถ้าเป็นในเมืองตงชวน ฉินเฉาสองคำนี้ ไม่มีใครกล้าเรียกตรงๆพวกเขาต่างเรียกอย่างให้เกียรติว่า นายท่านฉิน!เชี่ย! งั้นนี่ก็เป็นบอสที่อยู่เบื้องหลังมู่หรงเจียง!ตัวเขา ถังอ้าว และหลงเว่ยเฉียง ทั้งสามคนเป็นพวกเดียวกัน พวกเขาวางแผนกวาดมู่หรงเจียงออกไปจากเมืองตงชวน เพื่อให้หลงเว่ยเฉียงเป็นเจ้าพ่อใต้ดินครองเมืองตงชวนไม่คิดเลยว่าบอสที่อยู่เบื้องหลังของมู่หรงเจียงอย่างฉินเฉาจะปรากฏตัวออกมาเอง“ฉันก็คิดว่าใคร ที่แท้ก็นายท่านฉินนี่เอง”หยางเ
