จี่ยเหน็บแนม “ไม่แปลกเลยที่จะกล้าเย้ยกฎหมาย แล้วจับคนกลางวันแสกๆ ฉินเฉา คนอื่นเรียกนายว่านายท่านฉินเพราะว่ากลัวนาย แต่ฉัน หยางเจี่ย ไม่กลัวนาย ยิ่งกว่านั้นยังจะจับนายอีกด้วย”“จับฉัน?” ฉินเฉารู้สึกสนุก“ใช่แล้ว!” หลังจากพูดจบ หยางเจี่ยก็หยิบกุญแจมือของตัวเองออกมา“นายกล้าใช้อำนาจในทางที่ผิดจริงๆ!” หยูลู่ไม่ทนอีกต่อไป เธอยืนขึ้นพร้อมกับมองไปที่ตำรวจหนุ่มฝั่งตรงข้ามอย่างโมโห “เป็นตำรวจก็ใช่ว่าจะจับคนได้ตามอำเภอใจ! ฉัน หยูลู่ ผู้อำนวยการต้าฟากรุ๊ป ฉันก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าวันนี้ ใครจะกล้าพาตัวคู่หมั้นฉันไปต่อหน้าฉัน!”“ผู้อำนวยการ?” หยางเจี่ยแอบใจเต้นแรงผู้อำนวยการต้าฟากรุ๊ปนี้ ถือว่ามีอิทธิพลในเมืองตงชวนอยู่บ้างเพราะถึงยังไง ทุกปี พวกเขาต่างเสียภาษีให้กับรัฐบาลจำนวนมาก ทำให้รัฐบาลให้การปกป้องคุ้มครองพวกเขา“ผู้อำนวยการแล้วยังไง ทุกคนต่างต้องทำตามกฎหมาย” เมื่อเห็นว่าหยูลู่สวยมาก หยางเจี่ยก็เกิดอารมณ์ เขาทำการจัดเครื่องแบบตำรวจของตัวเอง“ในฐานะเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผมต้องทำตามหน้าที่ ผู้อำนวยการคนสวย คู่หมั้นของคุณได้ทำให้เกิดความวุ่นวายต่อความปลอดภัยของสาธารณชน ผมต้องพาเขาไป”“หยางเจี่ย เรื่องของสาขาที่ 7 พวกเรายุ่งด้วยไม่ได้จริงๆ ….”เหล่าปี้กลัวว่าคนของสาขาที่ 7 คนนี้จะโจมตีมา ดังนั้นเขาจึงเตือนหยางเจี่ยแต่หยางเจี่ยตอนนี้มั่นใจในตัวเองอย่างมาก เขาไม่เข้าใจความหมายอื่นที่เหล่าปี้จะสื่อ แต่คิดว่
