าเหล่าปี้กลัว“เหล่าปี้ คุณกลัวอะไร ไม่ใช่ว่าเป็นเพียงหัวหน้านักเลงคนหนึ่งหรอกเหรอ นายท่านฉิน! ฮึ่ม ต่อหน้าฉัน นายท่านก็เป็นแค่หลานชายเท่านั้น”หยางเจี่ยพูดจบก็ชี้ไปที่ฉินเฉาแล้วพูดว่า“ยังไม่รีบปล่อยตัวรองผู้อำนวยการถังอีก!”“แม่งเอ๊ย…..” ฉินเฉาในที่สุดก็ทนไม่ไหว ในใจมีเปลวเพลิงลุกไหม้อู๋ซิ่นตอนนี้ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ตัวเองกลับต้องมาเสียเวลากับตำรวจพวกนี้อีก“ไสหัวไปซะ!”ร่างของฉินเฉาอยู่ๆ ก็มีลมแรงพัดออกมา ทำให้ร่างของหยางเจี่ยถูกลมพัดปลิวไปตูม! ร่างของเขาราวกับว่าวสายป่านขาด ลอยไปกระแทกกับรถตำรวจที่อยู่ข้างหลังตึง! รถตำรวจถูกกระแทกใส่จนส่ายไปมา พร้อมกับไถลไปไกลกว่า3 เมตร หยางเจี่ยล้มลงกับพื้นพร้อมกับกระอักเลือดออกมา“แก แกกล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ?”ตำรวจกลุ่มหนึ่งพลันเข้ามาล้อมทำที มีตำรวจหนุ่มที่เพิ่งรับเข้ามาแม้กระทั่งเล็งปืนไปที่ฉินเฉา“ไม่ ทุกคนอย่าวู่วาม!”เหล่าปี้รู้ว่าถ้าฉินเฉามีฐานะนี้จริงๆ อย่าว่าแต่ทำร้ายหยางเจี่ย ต่อให้ฆ่าเขา เบื้องบนก็ไม่จัดการกับฉินเฉาเพราะว่าคนของสาขาที่ 7 มีสิทธิ์ในการฆ่าคนอย่างถูกต้อง“ดี ดีมาก….” หยางเจี่ยเอามือกุมหน้าอก พร้อมกับลุกขึ้นด้วยการพยุงของเพื่อนร่วมงานสองคน “แกกล้าทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจ วันนี้ฉันจะจัดการแก!”หยางเจี่ยคนนี้เหมือนกับเสือน้อยที่ดุร้าย เขาไม่รู้เลยว่าเมื่อกี้ตัวเองเพิ่งจะรอดจากการเป็นเนื้อบดมาเขาคิดว่าฉินเฉาแค่ต่อยเขา ถ้าเขารู้ เขา
