“นี่ นี่พลังอะไรกัน!”ร่างของจิ้งฉู่ฉีแข็งค้าง เธอเคยเห็นผู้ฝึกตนมามาก แม้กระทั่งสัตว์อสูรที่แปลงร่างได้เธอก็เคยเห็น แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นอะไรแบบนี้ในชีวิตนี่ นี่ยังเรียกว่าเป็นมนุษย์ได้อีกเหรอ?ท่อนบนสีทองแดงที่เปลือยเปล่าของฉินเฉา ตอนนี้ได้ถูกเกล็ดสีดำปกคลุม พร้อมกับมีตราปีศาจประดับอยู่ ดวงตาสีเขียวข้างทองข้างต่างเปล่งแสงเจิดจ้าออกมา แม้กระทั่งรูปกระบี่เล็กๆ ที่ประดับอยู่บนหน้าผากก็เปล่งแสงออกมาด้วยเช่นกันที่ทำให้จิ้งฉู่ฉีกลัวที่สุดคือกระบี่ที่อยู่บนหน้าผากเขานั่นเอง เจ้าสิ่งนี้ เหมือนซ่อนพลังที่สามารถทำลายล้างโลกเอาไว้ได้“วัชระเฉือนคม……เขตแดนนี้ ฉันไล่ตามมาเป็นเวลานาน” ฉินเฉาพูดกับจิ้งฉู่ฉี “วันนี้เธอโชคดีมากที่ได้เห็นมัน”หลังจากพูดจบ ร่างของเขาก็ราวกับพายุ พลันปรากฏตัวตรงหน้าจิ้งฉู่ฉีขณะเดียวกัน เขาก็สะบัดมือ ตัดเข้าที่คอของจิ้งฉู่ฉีแข็งแกร่ง!การสะบัดมือนี้ ทำให้จิ้งฉู่ฉีนึกถึงสองคำนี้!ไม่เพียงแต่พลังของพระสูตรหัวใจเพชรขั้นเพชรเฉือนคมเท่านั้นมันยังซ่อนความแข็งแกร่งของกระบี่ฟ้าไว้อีกด้วย!ติ๊งจิ้งฉู่ฉีรวมพลังไว้ที่ฝ่ามือซ้าย จากนั้นก็ใช้มันต้านรับแขนของฉินเฉาที่เหวี่ยงเข้ามาเสียงสดใสดังออกมา ทันใดนั้น จิ้งฉู่ฉีก็ร้องโหยหวนมือซ้ายของเธอถูกฉินเฉาตัดขาดไปแขนสีทองลอยอยู่ในอากาศ บินไปทางนั้นทีทางนี้ทีไม่หยุดยกนี้ จิ้งฉู่ฉีแพ้โดยไม่ต้องคิด ยิ่งกว่านั้นยังเป็นการแพ้ที่น่าสมเพชเป
