ณก็เป็นดั่งลิงน้อย ที่ไม่อาจหนีพ้นเงื้อมมือของพระยูไลอย่างฉันไปได้!ฉินเฉาและหยูลู่ไม่รู้ความคิดของหญิงสาวนางนี้ ทั้งสองคนรีบขึ้นลิฟต์ไปเพราะไม่ใช่เวลาเลิกงาน ดังนั้น ในลิฟต์จึงไม่มีคนฉินเฉามองไปที่หญิงสาวในอ้อมแขน ทันใดนั้นก็อดไม่ไหว ดึงหญิงสาวในอ้อมแขนเข้ามา พร้อมกับประทับจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าริมฝีปากของหยูลู่ทั้งนุ่มและก็เย็น ยิ่งกว่านั้น ยังมีความสดชื่นอ่อนๆ ด้วย ยามเมื่อฉินเฉาจูบลงไป ก็เหมือนกับตกอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ เป็นความรู้สึกที่สบายอย่างมากหยูลู่ที่ถูกจูบนั้น ร่างกายก็พลันอ่อนลงเหมือนกับน˺า อยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉานานแค่ไหนแล้วนะ ที่ไม่ได้สัมผัสกับจูบที่ร้อนแรงอย่างนี้บางครั้ง หยูลู่ก็รู้สึกเหมือนสามีของเธอออกไปรบข้างนอก ขณะที่ตัวเธอที่เป็นผู้หญิงต้องอยู่เฝ้าบ้านอย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพังนี่ทำให้ความคิดของหยูลู่เตลิดไปไกล แต่เธอก็เปลี่ยนให้ความคิดถึงกลายเป็นพลัง พร้อมกับจัดการงานในบริษัทอย่างขันแข็งด้วยเหตุนี้ เธอจึงทำเพื่อฉินเฉา และก็ทำเพื่อเหลียวชาชาทันใดนั้น เธอก็รู้สึกถึงมือที่ร้อนผ่าวเลื่อนเข้ามาในกระโปรงของเธอ นี่ดูราวกับพลังของปีศาจก็ไม่ปาน มันกำลังหลั่งไหลเข้ามาในร่างของเธอ ทำให้ความมีเหตุผลของเธอต้องพังทลายไป“ฉินเฉา ที่นี่ไม่ได้…..”“ทำไมล่ะ….ที่นี่ไม่มีคนสักหน่อย” ฉินเฉายิ้มอย่างชั่วร้าย “คุ้นมือกันอยู่แล้ว ยังจะมาอายอะไรอีก”“มะ มีกล้องอยู่” หยูล
