นอะไรได้“เอาล่ะ วางใจได้ หลังจากนี้ ฉันจะไม่ทิ้งเธออย่างแน่นอน”กับหญิงสาว อย่างแรกที่ต้องทำคือป้อนคำหวานแม้ว่าจะรู้ว่าคำที่ฉินเฉาพูดเป็นเพียงเรื่องโกหก แต่เหลียวชาชาก็อดมีความสุขไม่ได้“จริงเหรอ?”ในแววตาของเธอมีประกายความรักและความคาดหวังอยู่“อืม”ฉินเฉาไม่กล้าพูดว่าตัวเองเป็นยอดนักรัก แต่แค่ป้อสาวน้อยอย่างนี้เขายังพอมั่นใจอยู่บ้าง ยิ่งกว่านั้น สาวน้อยโลลิเอาแต่ใจอย่างเหลียวชาชา ไม่ได้ปราบยากอะไรขนาดนั้น“คนเลว รู้จักแต่พูดคำหวานหลอกให้ฉันมีความสุข” เหลียวชาชาพลันกระโดดเบาๆ จากนั้นก็ใช้มือทั้งสองข้างคล้องคอฉินเฉาไว้ ทิ้งร่างให้แขวนไว้กับร่างของฉินเฉาหลังจากนั้น ขาทั้งสองข้างของเธอก็หนีบเข้าที่เอวของฉินเฉาท่านี้ เป็นท่าที่คุ้นเคยของคนทั้งสองยามอยู่ด้วยกันยังไงก็ตาม เพราะว่าตอนนี้เป็นหน้าหนาว ร่างของเหลียวชาชาจึงใส่เสื้อผ้าตัวหนา ทำให้ไม่อาจสัมผัสกับร่างกายที่นุ่มนิ่มของเธอแต่นั่นก็ไม่อาจขวางกั้นความรู้สึกที่ทั้งสองมีให้แก่กันได้ เหลียวชาชาพิงหัวเข้ากับไหล่ของฉินเฉาแล้วถามเสียงเบาว่า“ฉินเฉา ที่นายกลับมาครั้งนี้ เป็นเพราะแม่วัวสาวของนายงั้นเหรอ?”“เอิ่ม?” ฉินเฉากะพริบตา “หรือว่ากลับมาเพราะอยากเจอเธอไม่ได้เหรอ”“ฮิฮิ!” สาวน้อยยิ้มอย่างมีความสุข จากนั้นก็เอามือเชยคางของฉินเฉาขึ้นช้าๆ “ดีมาก ฉันอยากจะบอกเบาะแสของเธอให้นายฟังอยู่พอดีแต่ในเมื่อนายบอกว่ามาหาฉัน ไม่ใช่เธอ ฉันก็ไม่อนุญาตให้นายพูดถ
