าง”“ตัวประกันอย่างงั้นเหรอ….” มู่หรงเจียงคิดว่า ที่ผู้หญิงคนนี้พูดมาก็มีเหตุผล แต่เขาก็ยังไม่กระจ่างอยู่ดี “ใครกัน คุณอู๋ไม่ได้เป็นศัตรูกับคนในเมืองตงชวนของเรานี่นา แล้วใครเป็นคนทำ”“นายต้องไม่รู้อยู่แล้ว” พี่สาวจางเบ้ปาก “คนเดนตายอย่างนายจะไปคิดถึงได้ยังไง ถ้าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ ก็ต้องเกี่ยวกับคนอื่น คนที่เห็นเธอเป็นคนสำคัญ”“อืม ฉันเหรอ?” มู่หรงเจียงชี้จมูกตัวเอง“หัวนายสิ กับจิ้งจอกเฒ่าอย่างนายจะไปใช่ได้ยังไง” พี่สาวจางถ่มน˺าลายใส่ “คนที่เป็นเป้าหมายจะต้องซับซ้อนยิ่งกว่านั้น นายคิดว่าใครที่จะเป็นกังวลถ้าคุณอู๋หายตัวไป….”“ความหมายของเธอคือ…..”มู่หรงเจียงตบหน้าขาตัวเอง “นายท่านฉิน!”“ใช่แล้ว เป็นนายท่านฉิน”พี่สาวจางพยักหน้า ในใจก็คิดว่า เจ้านี่ก็ไม่ได้โง่ซะทีเดียว“เชี่ย แล้วนี่จะทำยังไง!” มู่หรงเจียงพลันทำหน้ายื่น “เรื่องนี้ ถ้าให้นายท่านฉินรู้ เขาจะต้องโกรธอย่างแน่นอน ถ้านายท่านฉินระเบิดออกมา ไม่ว่าใครก็ไม่อาจรับได้!”“นายท่านฉินอยู่ในเมืองซู่หนาน อยู่ไกลจากที่นี่ บางที เขาอาจจะยังไม่รู้ข่าวก็ได้…..”พี่สาวจางคาดเดาแต่หลังจากพูดจบ มือถือของมู่หรงเจียงก็พลันดังขึ้นมู่หรงเจียงเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามา บนก้นก็คล้ายกับหนามตำกระโดดขึ้นมาจากเก้าอี้“เชี่ย เป็นนายท่านฉิน! นายท่านฉินโทรมา!”เขาราวกับถือมันฝรั่งต้ม มือทั้งสองข้างสั่น มองไปที่พี่สาวจางราวกับกำลังมองหาตัวช่วย“แม่ง นายยังไม่รีบรับอ
