อนฟ้าสะเทือนดินใดๆ ล้วนมิอาจปิดแผ่นฟ้าด้วยฝ่ามือ การบริหารบ้านเมืองดำเนินไปอย่างกระจ่างแจ้ง
สิ้นสุดคดีฝ่ายบุ๋นลอบกัดตระกูลจ้าว ข่าวคราวพลันแพร่สะพัดทั่วเมืองหลวงดุจไฟลามทุ่ง
ชั่วพริบตา คนของตระกูลเจิ้งและตระกูลหลวี่ที่สัญจรบนท้องถนน หากถูกจำหน้าได้ย่อมโดนชาวบ้านรุมปาเศษผักเน่าใส่ กระทั่งขุนนางบุ๋นผู้สูงศักดิ์อย่างตระกูลสวี ยังถูกผู้คนถ่มน้ำลายชี้หน้าด่าทอสาปแช่งลับหลังไม่เว้นวัน
หนำซ้ำ นักเล่านิทานตามโรงน้ำชายังแต่งเติมเรื่องราวอย่างออกรส ลากไส้อัครเสนาบดีสวีหมิงหล่าง เสนาบดีกรมกลาโหมผังชิงเต๋อ และหัวหน้าผู้ตรวจการเจิ้งเจ๋อเสียน ว่าสมรู้ร่วมคิดกันบีบคั้นขุนนางตงฉินอย่างอำมหิตเพียงใด
ส่งผลให้พักใหญ่ ฝ่ายบุ๋นหากไร้กิจธุระคอขาดบาดตาย ล้วนหดหัวอยู่แต่ในจวน บรรดาคุณชายเสเพลยิ่งถูกสั่งห้ามก้าวเท้าออกจากประตูเด็ดขาด
กิจการหอคณิกาในตรอกผิงคังพลอยซบเซา บรรดาสาวงามที่โปรดปรานบัณฑิตเจ้าสำราญถึงกับนั่งทอดถอนใจหน้ากระจกทั้งวัน
สวนทางกับตระกูลขุนนางบู๊ที่มีตระกูลจ้าวเป็นเสาหลัก พวกเขากลับได้รับการแซ่ซ้องกึกก้อง ว่าเป็นดั่งเหล็กกล้าที่ไม่ค้อมหัวให้ความอยุติธรรม ทรนงองอาจไม่หวั่นเกรงอิทธิพลมืด
วีรกรรมที่เล่าขาน... ยาม
