งเธอเขางานยุ่ง ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงมือหรอก”จากนั้นฉินเฉาก็ยืนขึ้น จัดเสื้อผ้าใหม่ จากนั้นก็ไปยืนอยู่หลังหลัวชิงหลินพร้อมกับนวดไหล่ให้เธอ“วันนี้ฉันทำให้เธอลำบากที่ต้องมาเป็นเพื่อนฉันในงานนี้ ทำให้เธอต้องรู้สึกตกใจและกังวล แต่กับพวกงั่งที่ชอบสร้างความเดือดร้อนพวกนี้ฉันไม่สนใจ เจ้าคนที่ชื่อจางเซี่ยงอะไรนั่น ในสายตาฉันก็เป็นได้แค่ขยะ”“แม่งเอ๊ย หาที่ตาย!”คำพูดของฉินเฉาไม่ได้เบาเลย ทำให้คำที่เขาพูดนั้น ทุกคนได้ยินมันอย่างชัดเจนทุกคนตกใจ หลายปีมาแล้ว เขาเป็นคนแรกที่กล้าพูดกับพ่อบ้านจางอย่างนั้นจางเซี่ยงโมโหเป็นอย่างมาก เขาพลันยกมือขึ้นแล้วพูดว่า“เนื่องด้วยมีแขกที่น่ารังเกียจอยู่ที่นี่ ขอให้ทุกท่านโปรดกลับไปก่อน ตระกูลหานของเรามีเรื่องต้องจัดการ”จางเซี่ยงรู้ดี แม้ว่าคนพวกนี้ยังอยากจะดูต่อ แต่พวกเขาก็ไม่อยากต่อต้านตระกูลหาน ดังนั้นจึงยอมจากไปไม่นาน ในห้องแห่งนี้ก็เหลือเพียงคนของตระกูลหาน และฉินเฉากับหลัวชิงหลินจางเซี่ยงคนนั้นหยิบมือถือออกมา จากนั้นก็พูดอะไรบางอย่างกับคนที่อยู่ปลายสายหลัวชิงหลินเย้ยหยัน แม้ว่าฉินเฉาจะไม่อยากให้เธอไปยุ่ง แต่เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่เป็นเช่นแจกันดอกไม้ที่เอาไว้โชว์ ดังนั้น สาวน้อยนางนี้จึงหยิบมือถือออกมาเช่นกัน จากนั้นก็ต่อสายถึงใครบางคน“พี่ มานี่เร็ว น้องสาวของพี่อยู่ในโรงแรมตี๋ห่าว กำลังถูกคนของตระกูลหานรังแก”ฉินเฉามองไปที่หลัวชิงหลินอย่างช่วยไม่ได้ การที่สาวน้อย
