หลินก็ค่อยๆ สงบลงใช่แล้ว แฟนหนุ่มของเธอเป็นคนลึกลับมหัศจรรย์ แม้ถูกคุกคามด้วยปืน เขาก็ไม่กลัวถ้าถึงเวลาจวนตัวจริงๆ เธอจะเอาตัวเข้ากันกระสุนแทนเขาเอง!ดังนั้น ในช่วงที่หลัวชิงหลินกำลังคิด จางจื่อเว่ยก็เริ่มพูดกับฉินเฉาอย่างช้าๆ“ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ!” จางจื่อเว่ยหัวเราะออกมาอย่างสะใจ พร้อมกับจับปืนชี้ไปที่ฉินเฉาแล้วพูดเสียงดังว่า “ไอ้โง่ แกคิดว่าฉัน จางจื่อเว่ยโง่หรือไง! ให้ยิงตัวเองงั้นเหรอ? จะบอกให้ ฉัน จางจื่อเว่ยไม่ใช่คนโง่ แม่งเอ๊ย แกชอบเล่นนักใช่มั้ย วันนี้ฉันจะเล่นกับแกเอง! รีบคุกเข่าลงกับพื้นแล้วร้องเพลงชาติเร็ว ไม่อย่างงั้นฉันระเบิดหัวแกทิ้งแน่!”จางจื่อเว่ยที่มีปืนอยู่ในมือมั่นใจในตัวเองอย่างมากฉินเฉาสูบบุหรี่หมดไปตัว จากนั้นเขาก็หยิบอีกตัวขึ้นมาสูบอย่างช้าๆดูจากสีหน้าของเขาแล้ว เขาทำราวกับไม่ใช่เรื่องตัวเอง ทำราวกับว่าหัวที่ถูกปืนเล็งใส่นั้นไม่ใช่หัวเขา“แม่ง แกฟังภาษาจีนไม่ออกหรือไง?”จางจื่อเว่ยเอาเท้าถีบโต๊ะ จากนั้นก็ขยับปากกระบอกปืนเข้าไปใกล้หน้าผากของฉินเฉามากขึ้น “ฉันบอกให้แกคุกเข่าแล้วร้องเพลงชาติ!”“โทษที พอดีว่าฉันไม่ชอบร้องเพลงชาติน่ะ” ฉินเฉายักไหล่ “เอาเป็นเพลงลาได้มั้ย? แล้วมีดนตรีด้วยปะ?”“แม่ง! ทำไมแกไม่ขอห้องร้องเพลงด้วยเลยล่ะ!” จางจื่อเว่ยใกล้บ้าเข้าไปทุกที มันกัดฟันพร้อมกับจ้องไปที่ฉินเฉา “ฉันจะนับถึงสาม ถ้าแกไม่ร้องล่ะก็ ฉันจะระเบิดหัวแกซะ! 1”“ไอ้ขี้ขลาดอย่างแกจะกล้าย
