วตะโกนว่า “แกตอแยตระกูลหาน ครั้งนี้แกตายแน่! ฉัน จางจื่อเว่ย เป็นคนของนายน้อยหาน อยู่กับนายน้อยหานมาหลายปี วันนี้ฉันจะไล่แกออกไปให้กับเขา!”ฉินเฉาหันมามองเบาๆ จากนั้นก็พูดออกมา“ไสหัวไป”“แม่ง!” จางจื่อเว่ยไม่คิดว่าฉินเฉาจะกล้าด่าเขา ดังนั้นเขาจึงทั้งโกรธทั้งอาย แล้วพูดว่า “แกกำลังหาที่ตาย! จับมันให้กับฉัน แล้วโยนมันออกไป!”จางจื่อเว่ยดูเหมือนจะเป็นคนของหานห่าวเซวียนจริงๆ เมื่อเขาออกคำสั่ง รปภ.ทั้งสามก็รีบเข้ามาจับฉินเฉา อยากจะโยนเขาออกไปกับผู้หญิง ฉินเฉาไม่อยากใช้กำลังกับพวกเธอ แต่กับผู้ชายนี้ ฉินเฉาไม่มีทางเกรงใจอย่างแน่นอน ยิ่งกับคนที่มาตอแยเขาด้วยแล้วเขายื่นมือออกไป จับเข้าที่แขนของรปภ. ทำให้ร่างของชายที่สูง180 ถูกดึงเข้ามาชายคนนี้ขืนตัวไว้ ก่อนที่จะถูกฉินเฉาดึงเข้ามาขณะเดียวกัน ฉินเฉาก็ใช้หน้าผากโขกเข้ากับหัวของรปภ.คนนั้นแน่นอนว่าฉินเฉาต้องออมแรงไว้อยู่แล้ว ไม่อย่างนั้น การโขกนี้ คงทำให้หัวของชายคนนั้นระเบิดออกไปแล้วชายคนนั้นส่งเสียงอยู่ในลำคอสองสามคำ จากนั้นก็ล้มลงกับพื้นดังตึงหลังจากนั้น มือของรปภ.คนที่สองก็จับเข้าที่ไหล่ของฉินเฉาเขาออกแรงเหมือนต้องการล้มฉินเฉาแต่อย่างรวดเร็ว บนใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความตกใจเพราะว่าเขารู้สึกเหมือนกับว่าฉินเฉาเป็นดั่งต้นไม้ที่หยั่งรากลึก ไม่ว่าเขาจะออกแรงแค่ไหน เขาก็ไม่ขยับแม้แต่น้อยแต่ฉินเฉากลับใช้เพียงมือเดียว จับเข้าที่คอเสื้อของเขา พร้อมกับ
