งเมตตาต่อเขาด้วยสิทธิของสาขาที่ 7 พร้อมกับการเป็นผู้ฝึกตน ทำให้ฉินเฉาไม่ใส่ใจในชีวิตมากขึ้นและมากขึ้น ยังไงก็ตาม ฉินเฉายังมีสำนึกชั่วดีอยู่แม้ว่าเขาจะเป็นผู้ฝึกตนที่ต้องลืมความใจอ่อนไป แต่ฉินเฉาไม่อยากเป็นอย่างนั้น เขาไม่อยากกลายเป็นคนเลือดเย็น ไม่อยากทำร้ายชีวิตคนบริสุทธิ์ถ้าต้องละทิ้งอารมณ์ความรู้สึกทั้งหมด ต่อให้กลายเป็นพระเจ้าได้แล้วมันจะมีความหมายอะไร?“จางจื่อเว่ย” สายตาของฉินเฉาเปลี่ยนเป็นดุร้าย พร้อมกับจ้องอย่างขู่ขวัญไปที่ชายคนนั้น“นายยังอยากให้ฉันไปอยู่มั้ย? ฉันยังอยากอยู่ตรงนี้อีกหน่อย”“ครับ? ได้ครับ……” จางจื่อเว่ยไม่กล้าขัดอะไรนายน้อยคนนี้ เขายืนขาสั่น พร้อมกับสายตาที่มองไปที่ฉินเฉาอย่างตกใจหานเสี่ยวฟ่านก็ตกใจเช่นกันเพียงพริบตา สถานการณ์ก็เปลี่ยนเป็นมั่นคง ฉินเฉาได้จัดการขู่ขวัญผู้คนราวกับราชาก็ไม่ปาน ทุกคนต่างถูกสะกดไว้ด้วยท่าทางของเขาหรือเป็นเพราะว่าในมือของเขามีปืน?แน่นอนว่าทุกคนกลัวปืน แต่หานเสี่ยวฟ่านคิดว่าไม่ใช่แค่เพราะสิ่งนี้แน่ในจังหวะที่เขาจัดการกับรปภ. เป็นการยับยั้งทุกคนชายคนนี้ ไม่อาจตอแย เพราะว่า เขาน่ากลัวมาก
