“ฉันจะโยนดอกไม้ออกไป ใครที่รับได้ คนนั้นมีสิทธิ์ที่จะประลองกับฉัน!” หานเสี่ยวฟ่านที่ยืนอยู่บนส้นสูงของเธอ ยกช่อดอกกุหลาบสีฟ้าในมือขึ้น แล้วพูดเสียงดัง “ตั้งแต่โบราณกาลมีผู้หญิงคนไหนบ้างที่ไม่จัดงานประลองเลือกคู่? วันนี้ ฉัน หานเสี่ยวฟ่านจะขอจัดงานแบบนั้นบ้าง! ทุกคนฟัง ใครที่รับช่อดอกกุหลาบสีฟ้านี้ได้ จะได้รับสิทธิ์ในการประลองกับฉัน! หากจัดการฉันได้ ฉันจะเป็นแฟนกับคนนั้น!”คำพูดของหานเสี่ยวฟ่านทำให้ข้างล่างปั่นป่วนขึ้นมาทันทีจัดการผู้หญิง!นี่ไม่ใช่เรื่องง่ายมากหรอกเหรอ!ทุกคนพลันตะโกนเสียงดัง มุมปากของหานเสี่ยวฟ่านก็แขวนไว้ด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย จากนั้นก็สะบัดมือ ทำท่าจะโยนดอกกุหลาบสีฟ้าออกไป“ไปแย่งมาเร็วเข้า!” คนกลุ่มหนึ่งพลันฮือไปทางดอกไม้ที่หานเสี่ยวฟ่านโยนไปแต่หานเสี่ยวฟ่านที่มีสีหน้ามีความสุขกลับสะบัดแขนไปอีกทาง ทำให้คนที่ฮือกันไปเบรกกันตัวโก่งท่านย่ามันเถอะ เธอกำลังหยอกล้อพวกเรา!แต่ในตอนนี้ ไม่มีใครสนใจจะต่อว่า คนชายหนุ่มที่เลือดลมพลุ่งพล่าน ต่างพากันวิ่งไปเพื่อที่จะคว้าดอกกุหลาบสีฟ้าช่อนั้นที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ“แย่งมันมา!”“เสี่ยวฟ่าน ฉันมาแล้ว!”“เชี่ย ใครผลักบิดา! โผล่หัวออกมานะ!”เหล่านายน้อยที่ปกติมักจะมีท่าทางสูงส่ง ตอนนี้ต่างระเบิดอารมณ์ออกมา พากันแสดงท่าทางข่มขู่คุกคาม เรื่องหน้าตาและมารยาทอะไรพวกเขาต่างไม่สนใจบางคนที่ใส่สูทก็ปลดกระดุมออก คลายเนกไท พับแขนเสื้อขึ้น ทำตัวราวกับ
